UIT LIEFDE VOOR DE POËZIE 2

Verzwaarde woorden van liefde

 

Zij die zo beminnelijk leek te leven

in de levens van mijn leven

zij heeft mij zo verlevend tot dit leven gebaard

 

zij die zo hard mijn hart harde en doorharde

dat ik voor nu niet meer wist

dat dit hart zo hard geslagen mijn hart kon zijn

 

en ik vergaf haar haar ijstijd

van haar jeugd in leeg geslagen jaren

de straf van haar gevoelloze winterhanden

want ik wist van deze rafelige vrede tussen ons

van de uren die ik had gezworven en verloren

als een drijven onder haar huid

in een doelgeloosde leeg geleefde smart

 

en dit alles kon ik slechts stamelend benoemen

gelukkig als ik was

met de martelmantel van mijn blind geslagen levensliefde

om zo in mijn angstloos sterven

het altijd kind in mij aan de rand

van de oevers in het steeds wisselende

vruchtwater tot jou in alle  liefde te baren

 

zo heeft de Godin in mij mij verhoord in de zucht

van mijn gebeden ben ik verlost van

mijn gewetenstwijfel te komen tot

dit late ongeweten laatste uur van u

mijn liefste lieve de nieuwe levenslente

in uw woorden van afscheid en liefde te proeven

 

Alles van u mocht sterven in mij zoveel als ik wist

van dit tevergeefs  ontleefde leven

Alles van u mocht wederkeren om nogmaals

te verkeren in de  verzwaarde woorden van mijn liefde

heb ik tot u mijn laatste woorden gesproken

door te zeggen mijn laatste lieve liefde vaarwel