2 MEI DE DAG NA DE ARBEID

Waar zijn tot op heden de echte Arbeiders gebleven. De in blauwe kiel gestoken werkers, die voor heen in de vroege dageraad als bijen over de scheepswerven uit zwierven. In blauwe overal gestoken de werkvloer van de metaalfabrieken van Bronswerk en de DEMKA bevolkten. Om 8 uur’ s morgens al in de rij stonden voor de prikklok om geen moment te hoeven missen van weer een arbeidzame dag. De noeste knuisten van de boot en dokwerkers. De gespierde ruggen, die waarlijk de zwaarste lasten konden torsten en lands economie schraagden. De mannen van sta vast, hou vast en door weer en wind . De stratenvegers in de verlaten straten bij zonsopgang. De oververmoeide verplegers aan het bed van hun doodzieke patiënten. De gezinshulp, die kotsende  bejaarden moet zien te verschonen in haar eentje. De onder de last van nog meer formulieren bezwijkend onderwijspersoneel. De kolentremmers op de stoom- en binnenvaartschepen. De zwarte mijnwerkers in hun donkere gangen. De in Amerikaanse overal gestoken timmerlieden. Eenzame boeren op hun trekkers in het wijde land. De schillenboeren met hun makke paarden. De voddenboeren met hun handkarren. De arbeiders in de melkfabrieken, de broodbakkers, die elke dag om 3 uur ‘s nacht hun werkdag begonnen. De dijkwerkers, die dit land letterlijk uit de klei trokken . Aan het woeste water ontworstelden. De molenaars en polderwerkers. De bouwvakkers in hun Canadese wollen overhemden met de grote ruiten en blokken. De laag hangende spijkerbroeken. Waar zijn de mannen uit de slachthuizen gebleven, die achter koeien aanjoegen als waren het vrouwen. Waar zijn alle meisjes uit de Verkade fabrieken gebleven. Alle zoete meisjes van Jamin. Alle naaisters, die van C&A een wereldmerk maakten. Voor hen is het vandaag 1 Mei feest.

Niet voor de nekken met de witte boorden. Niet voor de ambtenaren in hun sjofele pakken. Niet voor de opzichters en bazen.Niet voor de ITC werkers. Niet voor de dragers van blauwe of groene uniformen .Niet voor directeuren en politici. Die verdienen geen feest. Die zijn op koningsdag al genoeg aan hun trekken gekomen. Maar helaas hebben de echte werkers de laatste tijd te weinig loon gekregen van de bazen om deze dag ook oprecht te kunnen vieren.

Maar wat is er overgebleven”, vraag ik mij af van dit eens zo breed gedragen feest. In dit land van kooplieden van de  ziel.vieren wij 1 mei feest door gewoon door te werken als op elke doordeweekse dag Voor mensen die wat te verkopen hebben is het altijd maandagmorgen. Laten wij terugdenken aan de goeie ouwe tijd nog niet eens zolang geleden. Aan de tijd dat er nog volop socialisten en communisten aan de macht waren. Regiems, die deze dag van de arbeid als hun verjaardag bij voorkeur groots vierden. De symbolische feestdag voor alle jonge boerenzonen die met het hun blote handen de aardappels pootten. Stoere mijnwerkers, die met hun eeltige knuisten de kolen dolven waarop de economie destijds brandde. Heroïsche tijden met de gloed van het smeltproces als een duivelse feestverlichting op de bezweten koppen. Waar zijn die tijden gebleven? Dat hele legioenen gezeten op hun masculiene landbouwvoertuigen in colonnes paradeerden over het rode plein. Of dat duizenden schaars geklede meisjes de vruchtbaarheid symboliseerden. Jonge maagden bestemd voor deze boerenzonen, die met frivole bewegingen in volmaakte synchroniciteit met elkaar een soort seksloze ochtendgymnastiek bedreven.Zo als in Noord Korea.  Al die gezonde geesten in al die gezonde jonge lichamen daar ging het om. De schone schijn van het arbeidsethos. De valse illusie van de goedwillende horden van  verbroederde werkers als nijvere mieren. Eindelijk de onderlinge wedijver gedoofd tot een strijd om blikken medailles, maar zie ze vechten.  Het Chinese denken in de vooruitgang in de zoveelste versnelling. De gezonden van lijf en leden zullen steeds meer produceren. Tot het welvaren van de staat zullen wij elke 5 jaar de staalproductie verdubbelen. Dat dit uiteindelijk wel moet leiden tot een faillissement in de productie van stalen pisbakken en overigen artikelen valt simpelweg niet te vermijden. En net als bij voetbal als de bal eenmaal rolt is de oorlog begonnen. Voor het stoppen van een oorlog is meer als een keeper nodig. Wat is er over gebleven van deze ideologische mierennesten?

De arbeider is een mythe gebleken Een beeld van een echte werker dat in zijn heroïsch pathos nooit zo heeft bestaan. Arbeiders zijn een uitvinding van het kapitalisme, waarin Karl Marx en Lenin zijn mee gegaan. Arbeiders en laagbetaalden bestaan tegenwoordig alleen nog als loonschaal. Een schaal voor de collecte wel te verstaan.

Ludo 1-5-2018