einzelgánger

EINZELGÁNGER !! Het woord dat mij in al zijn zeggingskracht het diepst heeft beledigd en gekwetst. Het enige woord, dat in zijn volle  betekenis de waarheid omtrent mijn diepste wezen blootlegt. Mij daar mee een dolkstoot rechtstreeks in het hart gaf, om het dramatisch te zeggen. Met deze karakteristiek werd een streep gezet door een relatie, die alles bij elkaar ruim 8 jaar had geduurd. De last van een karakter, gevormd in mijn kinderjaren , mij als een beschuldiging voor de voeten geworpen. Met één woord kon ik de moed niet meer vinden nog langer werk  te maken van onze relatie. Er mijn schouders onder te zetten . Er helemaal voor te gaan. Voor ons te knokken of mijn leven er vanaf hing. Om te spreken met wat  versleten zinnen uit de Libelle. Dit alles door een woord van beschuldiging met ik kan het helaas niet ontkennen een grond van waarheid. 8 verloren lentes , warme zomers , kille herfsttijden en koude winters. 32 seizoenen bij elkaar. Bijna 3000 dagen waarin het ook anders had gekund .Waarin wij naar elkaar hadden kunnen toegroeien in plaats van steeds verder verloren te raken in de leegte van een leven zonder gezamenlijke inhoud.

Een relationele leegloper, een baliekluiver ,die alleen van zichzelf houdt. Zo iets bedoelde mijn ex vriendin te zeggen met dit woord waarvoor geen goede Nederlandse vertaling voor handen is . Een wat krenkende omschrijving dat wel. Een man als een eenzame solist op zijn eigen fluit. Iemand die het liefst los van de ander helemaal  alleen is. Een kluizenaar in de ontoegankelijke cel van zijn eigen stenen hart. Een hongerkunstenaar, die zonder enig gevoel talent of overleg handelt naar eigen goeddunken. Als je dacht 8 jaar lief en en leed met elkaar te hebben gedeeld. Zelf even het idee koesterde samen oud te worden en dit is het resultaat kun je er inderdaad maar beter de brui aan geven. Is elke lijmpoging zinloos. Om te lijmen moeten er nog scherven zijn, die bij elkaar passen. De kans dat de verschillende verhaallijnen zo uiteenlopend ooit nog bij elkaar komen in een gedicht  is te miniem om ooit nog te leren samen dezelfde taal te spreken. Een relatie, die je weer vanaf de grond toe moet opbouwen is in zijn herkansing tot mislukken gedoemd. De angst dat het weer mis gaat legt een te zwaar stempel op de vrijheid en het vertrouwen in jezelf en in elkaar. Het drie keer is scheepsrecht gaat niet op voor de meeste verhoudingen. In relaties geldt het rücksichtslos: Een misstap is over en uit, zo nodig op termijn. Want dat is het begin van alle ellende; Je verstaat elkaar niet meer. Simpelweg, omdat ieder voor zich in zijn wensen en willen een hele andere taal spreekt. Het luisteren verleert is. Doof voor wat er werkelijk speelt. Niet luisterend naar wat er werkelijk wordt gezegd of bedoeld dwalen we steeds verder van elkaar af. Tot we over de grens in een ander land zijn aangeland. Een land waar de ander een vreemdeling in dat vreemde land geworden is * Het idee, dat je karakters aan elkaar kunt aanpassen is pure kolder. Het wil alleen lukken als je van af je geboorte in dezelfde wieg gelegen hebt.

Er is dan geen andere optie als dezer dodelijke stilte ? Kan het misschien ook anders ? Kunnen mensen tot op hoge leeftijd gelukkig zijn met elkaar . Zeker wel !!. Waar het omdraait is dat je van af het begint elkaar steeds voldoende positieve feedback geeft. Een diepgaande eerlijkheid betracht. Dat je je eigen gedrag steeds onderzoekt terugkoppelt en in overeenstemming brengt naar en met elkaar. Dat betekent vaak ruzie en onenigheid, maar de beste voedingsbodem voor een levenslange liefde is dat je leert accepteren dat de kaas die de ander je van je brood eet jullie samen voedt. Is er een sterkere liefde denkbaar als die van een one man’s army for two.

Zelf voer ik nu de karaktereigenschap einzelgänger als geuzennaam. Het betekent namelijk ook onafhankelijk zijn en authentiek in alles wat je denkt voelt doet en schrijft.. Iets wat maar weinig mensen echt begrijpen helemaal op jezelf zijn en daar genoegen meenemen.

Ludo 31 05-2018

* verwijzing naar de beroemde science fiction roman van de Amerikaanse schrijver Robert Heinlein :a stranger in a strange land over de  teloor gang van een buitenaards wezen, dat als de Mesias wordt gezien