Bevrijd van ?

Hoofdstuk I

Het is vandaag bevrijdingsdag. Niet de dag van de vrijheid wat het eigenlijk zou moeten zijn. Zo dat we er langer als 2 minuten bij stil zouden kunnen staan , hoeveel onvrijheid er nog in de wereld is . Maar bevrijdingsdag. Omdat we 73 jaar geleden , een mensenleeftijd, bevrijd zijn. Om dit heugelijke feit te vieren organiseert het comité 4 en 5mei popconcerten en een estafette met een fakkel. Wat met veel bombarie wordt gebracht. Vrijheid maak je met elkaar was een paar jaar terug hun slogan . Dat klonk aardig, maar bleef nogal vrijblijvend doordat ze niet erbij vertelde hoe. Nu is de leus: Geef vrijheid door. Ze hadden het beter mij kunnen vragen, Mijn leus zou zijn geweest; geef vrijheid aan elkaar.Daar hadden ze van het comité 4-5 mei  jaren mee vooruit gekund. Toch blijf de vraag:Hoe je elkaar meer ruimte moet geven. Hoe je moet omgaan met wederzijdse vooroordelen! Het veronderstelt tevens dat zo een verzamelbegrip als vrijheid voor iedereen maakbaar is.

Persoonlijk kies ik liever voor de vrijheid zelf te mogen kiezen met wie ik samenwerk aan wat ik onder vrijheid versta.  Zeker  je moet er ook de jeugd bij betrekken. Ook die moeten de waarde van vrijheid leren kennen. Bij voorkeur door voorzichtig te proeven en de grenzen te verkennen. Ook deze groep van wat we jongeren noemen moeten zich bevrijd gaan voelen, maar natuurlijk niet al te vrij. Ja, bevrijd, maar bevrijd waarvan of van wie of moet ik vragen door wat of door wie? Bevrijd van leed? Bevrijd van lijden en verdriet honger of armoede? Is vrijheid de toestand ,die vanzelf ontstaat als je nergens meer van bevrijd hoeft te worden? En kunt je pas anderen gaan bevrijden als je jezelf van alles bevrijd hebt? Is er al iemand ,los van het comité 4en 5 mei, die precies weet wat een gemaakte vrijheid is? Of is vrijheid door de eeuwen heen als een slecht in elkaar gezette driekleur om de haverklap vernaait. Vier je vrijheid niet het gemakkelijkst door maar iedereen gewoon een vrije dag te geven?

Hoofdstuk II

 Is bevrijding verlost zijn van het juk van de  Duitse overheersing .Beelden van gebeurtenissen  ,die  mijn generatie en die voor mij zich niet meer uit eigen ervaring kunnen herinneren. Het moet hier tussen haakjes wel een luilekkerland zijn geweest voor soldaten met heimwee. Die heimat, maar dan in vestzakformaat. Misschien was wel een te vroege poging om de Europese eenheidsgedachte ons met Duitse degelijkheid door de strot te wringen. Hoeveel van ons kunnen zich  dat grauwe feldfebel straatsbeeld zich nog wel herinneren.? Anders als van foto’s en overbelichte filmbeelden. Als ik Duitsland zeg , denk ik aan hun premier Kohl, maar die was pas van vele jaren later. De val van de Berlijnse muur, die het einde van de DDR. inluidde en de film die Ehe der Maria Braun van de regisseur Rainer Werner Fassbinder. O ja en Alexanderplatz bij de VPRO . Dat is waaraan ik als babyboomer denk als ik Duitsland voor ogen heb.  Als ik heel diep graaf in mijn geheugen Willy Brandt, de enige goede Duitser. Komt Konrad Adenauer nu ook al boven drijven in mijn denkend aan Duitsland zie ik; De vader van Europa. Heb ik die ook nog meegemaakt? Tot zover reikt mijn herinnering  terug. Of het de weg wijzen aan Duitse toeristen in Amsterdam in mijn jeugd. In de jaren zestig. “Immer gerade aus” het enige Duits , dat ik indertijd beheerste. Altijd rechtdoor. Een aanwijzing die mij goed van pas kwam om wraak te kunnen nemen. Een eerherstel met terugwerkende kracht voor het leed, dat de vrouw van een kennis van mijn stiefvader althans een deel van haar schoonfamilie was aangedaan. En de grapjes over mijn fiets terug deden het tot in de jaren tachtig nog goed bij onze foute toeristen. Bezoekers met een diep  maar vaag schuldgevoel. Maar voel ik me nu daardoor nu bevrijd? Neen en, liever ook niet. Onze export is voor een groot deel afhankelijk van onze Oosterburen. Het waren wel deels onze machines, die het wirtschaftswunder bewerkstelligde ,maar met hun economie zit ook de onze in de lift. Is vrijheid daarmee respect voor de afhankelijkheid van elkaar? Zijn wij in maatschappelijk opzicht wel zoveel vrijer als voor de oorlog?

Hoofdstuk III

 Bevrijd door de Amerikanen misschien? Tja, uit dagboeken van mijn moeder begreep ik, dat zij wel wat Amerikaanse militairen kende. Die waren te gast zal ik maar zeggen in het hotel van mijn opa. Tijdelijk achter het front gelegerd om tot rust te komen. Met vooral oog voor het bevrijde vrouwelijke schoon. Geen onaardige uitgangs-positie bij een versierpoging: Ik ben Uw bevrijder. { ongepaste rijmwoorden dringen zich  op} Maar wat wil je van broekjes van twintig net droog achter de oren. Achter de koeien i n Texas vandaan gerukt kregen ze hier hun vuurdoop. Werkelijk en figuurlijk.  Inderdaad ze hebben de Duitsers destijds verdreven. Door het Marshallplan, ons geholpen met de wederopbouw van ons zwaar getroffen land. Dat leerde ik op de lagere school. Later hoorde ik hele andere verhalen over communisten buiten de deur houden en andere wereldvreemde ideeën. Arme Marcus Bakker was er maar zoiets geweest als een Molotovplan.  Maar los van wat Canadese veteranen bij de herdenking van de slag om Arnhem kwam je hier 50 jaar terug weinig bevrijders tegen

En waarom kwamen zij ons bevrijden? Van de Duitse economische pressie?Waarschijnlijk lagen wij gewoon op hun weg naar Berlijn. Waren wij de kortste route of een blokje om. Of  misten ze een afzet gebied. Daarna hebben ze nog geprobeerd Korea te bevrijden,Cuba, Vietnam, Grenada ,Irak en Afghanistan. Nu zijn ze weer actief in Syrië. Ik weet niet of ik zit te springen om hulp van een volk, dat van bevrijden schijnbaar een nationaal tijdverdrijf of zijn broodwinning maakt. Natuurlijk hebben ze geholpen. Ik heb die nylons van mijn moeder en haar dagboeken uit die tijd nog in een la. Liggen .

Conclusie

 Dus voel ik me nu bevrijd? Als ik zou weten waarvan zou ik het zeggen. Nu denk ik alleen maar hé hé voor dit jaar weer bevrijd van die bloedserieuze vierde mei. Als goed katholiek wist ik niet beter als dat de doden in de hemel beter af waren. Gelukkiger als de levenden hier op aarde. Of bevrijd van het bezoek van mijn schoonmoeder, omdat het geen officiële feestdag is.. Je kunt je wel elke dag opgelucht voelen. Zeker met zo een opgeruimde natuur als ik. Dus als we ons bevrijd willen voelen laten wij onze doelen dan dichter bij huis zoeken in de tijd. Laten wij als dank voor onze bevrijding de derde wereld gaan bevrijden bij voorkeur van honger en armoede . Laten wij even het opdringen van onze eigen ideeën over de noodzaak van democratie en vrijheid zo als wij die zien en kennen voor hun niet als zwaarste laten wegen. Maar hoe bevrijd je iemand van jou zelf ?

 Want hulp zonder een tegenprestatie te verwachten of het opdringen van onze eigen ideeën werkt pas echt bevrijdend! Zij bevrijdt beide partijen als twee vliegen in een klap. Mocht je dit toch wat te hooggegrepen vinden dan kun je ook zelf een lijstje maken waarin je opsomt waarvan jij bevrijdt wilt worden. Stuur deze lijst dan voorzien van je motivatie op naar comité 4en 5 mei of je vriendin en wie weet !

Ludo 5-05-2018