DE ECHTE TIJDEN VAN KONINGINNEDAG

Helaas de echte Koninginnedagen van vroeger keren niet weerom. Ware volksfeesten in een tijd dat Nederland nog keurig was opgedeeld en ingeperkt in 12 provincies, ieder met zijn eigen regionale eigenaardigheden. Gebak , taart of kruidkoek. De Zeeuwse meisjes met in hun achteruitkijkspiegels het land van de eigenheimers.. Een provincie waar het schoolzwemmen na 1953 hoog op de agenda stond. Waar alle gaten werden afgesloten en het Zeeuwse land verzandde tot een groot strand. Brabant waar ze na de aardappeleters niets meer hadden uitgevonden als de gloeilamp. Tenminste dat dachten ze in Eindhoven en omstreken. De waarheid was iets wat onnozeler, zo iets als met de boekdrukkunst door Jan Laurenz. Coster uit de provincie Noord Holland.. Neen wij Nederlanders zijn geen grote uitvinders. We handelen erin. Zo worden we rijk met andermans veren. Zo als mijn opa al zei het dons in buurvrouws bed slaapt altijd warmer. Of neem de provincie Limburg, daar waren de economische vooruitzichten zo slecht, dat iedereen daar de hele dag door met een mijnwerkerslamp op het voorhoofd rond moest lopen. Dit om nog enigszins hoopvol de toekomst onder de zwart bestofte  ogen te kunnen zien . Friesland waar de zwaar onderbetaalde boerenknechten door Us Mem zelf werden uitgemolken. Vrije Friezen, die al eeuwen geleden een vrijheidsoorlog voor onafhankelijkheid zouden hebben uitgevochten. In , op of uit de klei van hun geboortegrond een kansloze guerrilla gevoerd als ze niet verbonden waren geweest met de rest van het land door dat deze iele  zijtak van de stamboom van oranje daar het eerste levenslicht zag. Groningen, dat bijna in navolging van de omwenteling in Rusland en Duitslands in het jaar 1918 een eigen communistische heilstaat uitgeroepen had. Met als eerste socialistische president de van Friese origine Jelle Troelstra. Gelukkig hebben in den Haag de landtroepen met Wilhelmina aan het hoofd, dat aardappelmeel oproer in de kiem of schil weten te smoren. Drenthe vooral bekend van het turfsteken . Een deel van Nederland dat voor zijn inkomsten afhankelijk was van de rechten op de NCRV serie Bartje. Waar ze op de bewaarschool al begonnen met het leren bidden voor bruine bonen. Utrecht het ketterse land van de verfoeilijke papen. Aanhangers van een vreemde overheerser de Paus.

Nee Nederland rook in de jaren zestig van de vorige verzuiling nog echt naar de geur van spruitjes en lang doorgekookte boerenkool. Het was alles stamppot wat de pot schafte. Het politieke landschap was bijna vanaf het begin der mensheid ordentelijk verdeeld in 3 hoofdstromingen. Christenen, Katholieken en Rooien. Daar kon je in de politiek mee thuiskomen. Alhoewel de rooien na het succes van een algemeen pensioen voor iedereen kort na de oorlog door christenen en katholieken samen zoveel mogelijk uit de bankjes van de tweede kamer werden gehouden. Met de liberalen natuurlijk als lachende derde. Met dit alles in het achterhoofd kon je op 30 April de bevrijdingsdag van de Hollandse kneuterigheid rustig feest vieren.

Traditie getrouw begonnen de feestelijkheden om 10 uur ‘ s ochtends met het bloemendefilé op het bordes van paleis Soestdijk. Een vluchtterp in het verdere vlakke landschap waar de koninklijke familie een veilig toevluchtsoord kon vinden mocht de Eemvallei weer onder water komen te staan zo als in de barre winter van het rampjaar 1919. Een defilé dat nog het meeste weghad van een modeshow van Hollandse klederdrachten uit het open lucht museum in Arnhem. Een koningin, met de uitstraling van de vrouw van de kruidenier hiernaast, die daar het eerbetoon van het verzameld volk , Mien en Jan met hun zoon Jan-Jaap in ontvangst nam. Dat je er de rest van je je leven er apetrots op mocht wezen, dat ze je op die heugelijke dag een slap handje hadden gegeven. Om vervolgens bijna je nek te breken doordat het protocol eiste dat je achterwaarts de trappen van het bordes afschuifelde. Onder de klanken van de nodige dweilorkesten.
Onderwijl probeerde hare majesteit gekleed in licht mantelpak de kleinkinderen in het burgerlijk gareel te houden. Vergezeld van eega en 4 dochteren. Gewoonlijk omschreven met de titel prinsesjes. 4 meisjes van blauwelijk bloed, die duidelijk de chromosomale zwakte van hun Duitse vader demonstreerden. Een vader, die dat probeerde te verdoezelen door in Parijs nog een bijzit te onderhouden. Met Greetje Hofman op de achtergrond. Neen het was een waar feest daar de eerste familie op het land daar allen tezamen op het bordes te zien staan. Een platform van koninklijke burgerlijkheid dat in de loop der tijd wel aan een totale renovatie en uitbreiding toe was. De druk van het koningschap nam door ongebreidelde voortplanting aanzienlijk toe. Waarom hebben ze bij het koningshuis nog nooit van voorbehoedsmiddelen gehoord. Wordt elke geboorte ontvangen met klokgeluide. Als of de kindersterfte nog dezelfde omvang heeft als in de vroeg Middeleeuwen

De prinsesjes altijd hand in hand om te voorkomen dat de jongste van het stel het bordes af zou donderen. Nee in die tijd was de kinderhand van Nederland sneller gevuld als je schoen met sinterklaas.

Dit defilé werd natuurlijk uitgezonden door de NCRV. En gepresenteerd door coryfeeën als Fred Emmer of Dick Passchier. De eerste christenen waren ook de trouwste oranje klanten. Hoe kon het ook anders met de Koningin als lid en geheimraad van deze kerk met de meeste onderafdelingen in de korte geschiedenis van dit land als koninkrijk .Nee het staat me bij als een wat kinderlijke aanhankelijkheid verklaring van een volk dat niet beter wist als dat ze op Soestdijk echt zaten te wachten op onze hoedjes vlaggetjes en toeters. Het scheppen van een bloemensprookje als een reisje naar de Efteling door en voor een volk, dat het in de wederopbouw en de woningnood niet bepaald breed en gemakkelijk had. Waar het beeld van de Moeder des vaderlands door alle betrokkenen ten koste van de goedgelovigheid van een heel dom volk met oranje vlaggen vrolijk in stand en ere werd gehouden

Nee het echte feest in Amsterdam was ‘s middags rellen. Ongeregeldheden die klokslag 3 uur begonnen op de Dam bij het Koninklijk Paleis. Een bescheiden begin van een revolutie die steeds weer werd gesmoord met behulp van een clownesk waterkanon. Dat was pas echt voor je eigen zelfstandigheid mogen opkomen en niet braaf achter alle vaandels van christelijke muziekkorpsen aanmarcheren om je vorst te eren.