Een logaritme voor elke dag

Een lichte paniek sloeg toe en nam snel de overhand. Wat in mijn onderbuik als een kriebeltje begon bereikte alras alle  zenuwcellen in de hogedrukketel onder mijn hersenpan. Mijn denken raakte verstopt met alle mogelijke schrikbeelden. Waar in godsnaam had ik mijn zwart lederen portemonnee gelaten ? Mijn favoriete kontzakvulling met daarin al mijn bank- en lidmaatschapspasen. Dat deel van mijn identiteit dat tot volle tevredenheid invulling geeft aan mijn koopgedrag. Waarom moet mij dit nu weer overkomen net als ik op het punt sta om weg te gaan.

 

Nu is meer als 10 uur terugdenken een crime. Zeker als daar 8 uur slaap en de nodige erotische dromen tussen zitten. Had ik hem mijn heren portemonnee wel ergens neergelegd in huis ? Was ik hem gisteravond niet gewoon bij de CO-Op vergeten bij het kopen van mijn dagelijkse boodschappen? Een fles light frisdrank een reep chocolade en een zak drop of hoestbonbons . Stond er nu ergens in Utrecht of Soest een Roemeen met mijn pas mijn bankrekeningen leeg te trekken. Vierden ze ergens in Oost-Europa wel erg vroeg dit jaar Sinterklaas met mij als zwarte piet van de rekening.

 

Het dilemma waarin ik kwam te verkeren nam schrikbarende vormen aan. ? Meteen mijn bankpassen blokkeren via internet of in alle ‘rust’ nog even door modderen met zoeken ? Nu is het grootste nadeel van paniek dat je het hele huis afrent als een kip zonder kop in de kippenren. 7 keer op dezelfde plaats kijkt zonder werkelijk iets te zien. Er lijkt een blokkade te zitten tussen het zoekgedeelte in de hersenen en de oogzenuw. je zwarte sokken aanziet voor het gezochte object. Soms verdenk ik mijn huis ervan op een voor mij onzichtbare plaats onder mijn bed bijv. een klein zwart gat te hebben gevormd in de jaren dat ik er woon. Zo veel dingen als er spoorloos verdwijnen waar geen andere natuurwetenschappelijke  verklaring voor kan bestaan. Ook Einstein was regelmatig de kluts kwijt . Onzichtbaarheid vormt naast onvindbaarheid een van de wezenskenmerken van zwarte gaten, u begrijpt mijn gedachtegang dus wel

 

Uit puur praktische overwegingen  heb ik mijn woning  trouwens een vrouwelijke naam gegeven. Ik noem haar bij haar koosnaampje ;  Maria. Niet alleen bied mijn onderkomen zeeën aan ruimte aan een man alleen, maar het is ook de grootste gemene deler in de namen van mijn 50 ex vriendinnen. Namen die in de jaren 70 , 80 en 90 allemaal leken te beginnen met de hoofd letter M. met als tweede letter de A. Ik spreek mijn huis dus liefkozend toe zo als een ander zijn auto of zijn computer. Maria liefje waar heb ik de uitgavenpost voor de komende week gelaten. Soms heb ik even het idee dat zij antwoord geeft, maar dat zal de tomtom of de echo van mijn eenzaamheid wel wezen.

 

Nu  hebben vrouwen van nature wel geen ruimtelijk inzicht, vraag nooit een vrouw de weg, maar kunnen heel goed verborgen en verloren dingen terugvinden. Hun beide borsten lijken als de twee gegeven hoeken bij een driehoeksmeting te werken. Over gehouden aan de oertijd dat zij voor 70 % het gezinsmenu verzorgden met wortelen noten bessen en andere groenten. Gevonden onder of tussen hopen bladeren en ander onkruid . Een reden ook waarom het voor vrouwen veel makkelijker is om vegetariër te worden en te blijven  als voor de nog altijd jagende mannen. Eeuwig hongerend naar vlees in alle soorten en maten. In en van  alle leeftijden.

 

Na 10 minuten had ik mijn beurs nog niet gevonden. Van wie kon ik zo nodig snel geld lenen. De vakantietijd is aangebroken dus de helft van mijn kennissen zit op de camping in Bakkum of in hun tweede huis in het voormalige Oost-Duitsland. Ik stond al op het punt mijn jas aan te trekken om mij naar het politiebureau te spoeden toen mij een tip uit een wetenschappelijk tijdschrift te binnen schoot.

 

Ontwikkel voor kwijtgeraakte voorwerpen in of rond huis een logisch zoekpatroon. Een algoritme voor alle dag. Meteen schoten mij 3 gegeven zoekpatronen te binnen. De eenvoudigste, begin in de hal bij de voordeur. Loop langs en volg alle muren van je huis in een min of meer  rechte lijn. Sla geen muur over van je woonkamer, je badkamer je slaapkamer je toilet enz. Tot je terugkeert bij je uitgangspunt. Kijk alleen in de bovenste lade van de kasten die je tegen mocht komen op je weg . Inderdaad vond ik na nog  geen 2 minuten langzaam langs alle muren en kasten langs de wanden van mijn woonkamer te hebben gelopen mijn portefeuille. Neergelegd de avond daarvoor bij het uitdoen van mijn pantalon  lag hij daar op de dof zwarte voet van de led televisie. Mijn zwarte geldbuidel vrijwel onzichtbaar als een vorm van mimicry tegen mij zijn natuurlijke vijand  .

 

Ik neem mij voor om morgen meteen bij de Hema een knalrode damesportemonnee te gaan kopen. Een kleur die vreselijk vloekt bij mijn interieur. Wie weet kan ik zo ook nog wat bezuinigen en afslanken. Want welke man wil er nu gezien worden terwijl hij betaalt uit een fel rode vrouwenportemonnee. Wat moet de kassajuf wel niet denken. Dat ik word onderhouden als een pooier en dat nota bene van mijn eigen geld !! Het is mij nooit zo opgevallen , maar ongemerkt bepaald de kleur van je portemonnee hoe vaak en voor wie  je hem trekt.

Ludo 27-06-2018