Een paradijs voor iedereen

Kijk dit vind ik nu het mooie van de Aboriginals. De oorspronkelijke bewoners van het werelddeel Australië. Ze hebben zelf na 45.000 jaar het wiel niet uitgevonden. Of misschien kan ik beter zeggen niet willen uitvinden. Gelukkig maar zou ik daar bijna aan willen toevoegen  Natuurlijk maak ik mij  schuldig aan een wat overtrokken romantisch beeld van de edele wilde. De veel besproken edele wilde van de filosoof Rousseau uit de tijd van de verlichting . Een natuurmens, die in zijn zedenleer dicht bij de oorspronkelijke natuur van de mens zou zijn gebleven. Die leefde naar  een hoogstaand plichtsbesef en een daar op gebaseerde wijze van handelen, zo als wij ons die voorstellen, in het begin bestond in het paradijs van Adam en Eva. Even los van dat beschamende foutje van Eva, die ons opzadelde met de erfzonde. Een kwestie van dualiteit of tegenstrijdigheid waarin de oorsprong van leven en liefde ook de bron is geworden van alle zonden. Een denkbeeld, dat je  kunt zien als de basis van de gespletenheid in de Westerse cultuur.

Zijn die Aboriginals nu ook primitief te noemen. Ze leven per slot in dezelfde materiële omstandigheden als onze voorouders in de oude steentijd 50.000 jaar geleden. Ik denk het niet. Ze hebben weliswaar naast de landbouw ook het schrift niet uitgevonden ,  tenminste als je het gecontroleerd afbranden van geselecteerde stukken land daar niet onder verstaat. Maar is dat erg? Bepaald alleen de hoogte van je technisch kunnen het peil van je cultuur. Kan dat peil niet beter beschouwd worden als, daar waar  je binnen je cultuur je aandacht toe bepaald en in het  bijzonder de nadruk op legt. Het morele peil van de omgang en verwantschap tussen de mensen. Die bij de Aboriginals bijna onbegrijpelijk hoog ontwikkeld is. Heeft niet elke beschaafde cultuur zo als je dat noemt zijn eigen speerpunten in cultuur beleid.

Cultuur – Wikipedia
https://nl.wikipedia.org/wiki/Cultuur

Wat ze wel hebben gedaan is:  ze hebben in hun oorsprongsmythen het landschap een eigen verhaal gegeven. Waar ze niet over universiteiten en collegebanken beschikken zelfs niet over papier hebben ze van het landschap een boek gemaakt. Een bijbel , zo als ik ergens las, over hun oorsprong, de wereldordening en hun wetten. In zo een landschap mag je niet eens een kuil voor een ander graven zonder er zelf in te vallen. Met zo een kuil verander je al de wereld en daarmee het verhaal van de  geschiedenis van je volk. Het is een schitterend denkbeeld. Als het landschap de waarheid is , dan mag de mens daarin niet liegen, omdat hij daarmee zijn bron van leven tegenspreekt. Zonder moeder kan geen mens leven. Ben ik nu al te romantisch . Ik geef het toe een beetje. Wat ik daar aan ga doen? Slapen en terugkeren naar het leven in mijn droomtijd.