HOE WAS HET IN HAARLEM? literaire recensie

HOE WAS HAARLEM; een literaire recensie.

Gisteren, zondag  vierde dj. André ( van Tosca zeg ik altijd voor het gemak) zijn verjaardag op perron 3A in Haarlem. Een historische en voor velen een oude en  vertrouwde danslocatie   in dit mooie  station uit de tijd van de de Jugendstil.

 

Bijna was voor mij dit feest niet doorgegaan. Aan de deur werd ik geweigerd, omdat het gebeuren al was uitverkocht. Mijn verweer dat ik dit als eenvoudig provinciaaltje, zonder smartphone een digiblinde,  niet kon weten, vond geen gehoor. Ook het Woord van mij als heer  dat ik tot de oudste dansers van dit land behoor ,de half-god half-duivel of de sater* van het salsa dansen ben

 

, en tegenwoordig nog maar nauwelijks  ruimte inneem op de dansvloer viel niet  in vruchtbare aarde. Gelukkig door het ingrijpen van de hoogste baas opende zich alsnog voor mij de poorten naar wat zou blijken een volmaakte  danshemel voor een middag tot in de vroege avond te zijn.

 

 

 

De band die speelde was het onvolprezen trio los Dos. Een sonband van provinciale wereldklasse. Neem het mij niet kwalijk als ik dit zo met één manke metafoor en één hinkende contradictio in terminis zeg. Toch dansen zij voortreffelijk weg. Een band die al jaren niet verder dan aan hun eigen weg timmert en daardoor dicht bij het gewone volk( ik dus) blijft . Als terecht  trotse ouders aan de wieg van hun zuigeling blijven zij qua uitvoering bij de oorsprong van deze schitterde muziek .

 

 

Van Europese klassieke muziek kan ik soms  houden vanwege de rust . Soms word ik er ook knetter gek van. Het dwingt mij tot luisteren zonder dat ik mag bewegen of hoesten. De bovenmenselijke toch ook vaak artificiële schoonheid. Toch  heb ik er nog nooit spontaan menselijk bij moeten lachen noch een traan weggepinkt  van puur geluk. Van de son  van deze band daar en tegen krijg ik een humeur als het zonnetje in huis. Voor mij mocht de band dan ook tegen alle regels in rustig 4 sets spelen. Want na 30 jaar heb ik nog niet genoeg. Ik voel mij dan ook naast deze band de Gargamella , de Grandgoussier, de Gargantua en Pantagruel **  in één persoon van deze Cubaanse muziek.

 

Moet mij toch iets van het hart. Ik weet dat eerlijkheid vaak niet op prijs wordt gesteld. Dat zij net zo vaak als ik geweigerd wordt. Dat het prijskaartje er aan maar door weinigen vol vreugde, noch voor het volle pond wordt betaald.

 

De zangeres van de band doet als kandidaat mee aan de voice of Holland. Dat is haar van harte gegund. Toch voor mij was haar gedaantewisseling om in de smaak bij een groter publiek te vallen schrikken. Op het eerste gezicht herkende ik haar ook niet. Te jong en te wild van uiterlijk. Bijna een zigeunerin. Wat voor mij niet overeen stemt met het innerlijk dat zij uitstraalt

 

 

 

Zo als ik in een eerdere recensie schreef is zij in haar betoverende  schoonheid, met haar tedere hartvormige gezicht de ultieme belichaming van de klassieke Cubaanse bolero. ( nee een dichter neemt nooit een blad voor de mond waar om ware schoonheid gaat) Voor mij is zij de parel van de bolero, de diva van dit levenslied . Met mijn beperkte voorstellingsvermogen hoort bij een diva een klassiek Spaanse uitstraling. Intens Liefdevol door haar ongenaakbaarheid. Een uiterlijk dat  zij voorheen had.

 

Om het  lyrische welhaast  platonische soms afstandelijke soms immens treurige of strenge karakter van de  verloren liefde te bezingen. Om zo voor ons gewone stervelingen inhoud te geven aan het smachten naar de eeuwige liefde die verloren lijkt in  dit  Nederland. Dat helaas de bolero onderwaardeert en het nietszeggende van de Kizomba met de voeten tot in het vagevuur prijst.

 

Nu stond ze daar als een  verloren dochter van één van de bandleden in haar broek vol zilver epauletten . Gelijk het meisje in het geel in de Nachtwacht van Rembrandt. Even moest ik denken aan de 3 wetten voor het klassieke drama.*** Eenheid van tijd , éénheid van plaats en éénheid van handelen. Ik wil hier een vierde aan toevoegen: éénheid van decor en uitstraling .

 

Desalniettemin wil ik  dolgraag dat zij de voice of Holland wint. Net als al die vriendinnen op de eerste rij. Al draag ik een andere herinnering mee. Een loden last  in mijn hart. Dat zal dan wel altruïsme  zijn. Je goede herinneringen durven loslaten en inruilen om zo de werkelijkheid een nieuwe kans te geven

 

Rest mij nog alle vrouwen met wie ik gedanst heb hartelijk te danken. Ik ben 1.5 kilo afgevallen. Ook een van de redenen om te komen en blij te zijn. Een aantal wil er in het bijzonder noemen.

 

Een dame die alle listen en verleidingskunsten van Eva tot in de perfectie beheerste. In het nette natuurlijk. Precies wist waar ze als vrouw de aandacht op moest vestigen. Gekleed in het zwart  als een femme fatale. Soms had ik even het gevoel dat ik met de stiefmoeder van sneeuw-witje danste. Ik dorste naar de appel. Maar dat  niet alleen, zij danste als Ginger Rogers**** met de uitstraling van een filmster uit de jaren 30 in Hollywood. Alleen al die gouden veiligheidsspelden brachten mijn fantasie de hele avond van de  kook.

 

PDHST PLAIN DEALER HISTORICAL PHOTOGRAPH COLLECTION 1936 Copy Fred Astaire and Ginger Rogers in Swing Time ************** 1973 Press Photo 1936 Copy Fred Astaire and Ginger Rogers in Swing Time

 

Als tweede een vrouw met de lieflijke uitstraling van Alice in Wonderland. Een soort van balletnon gekleed in een kleurige tutu. Een moederoverste  die de hemel al betreden heeft zoveel lichtvoetigheid zij in haar dansen uitstraalt. Zo voornaam haar houding. Wanneer zij danst  straalt er  een gouden aureool om haar een . Een vrouw voor wie ik het liefste een sprookje wil schrijven over de diepe tragiek van een onmogelijke liefde. Voor mij ben jij de enige echte Julia *****van de dansvloer als ik zie hoe schrijnend teder je met P danst.

Verder M bewonder ik jou om je moed om steeds weer opnieuw te beginnen . Terwijl  in mijn hart jou toch elk kilo erbij of eraf gegund is. Simpelweg omdat er op het leven in het algemeen toch geen lijn te trekken valt. Zo dat we uiteindelijk toch naar  het grootste gewicht  beoordeeld worden

 

Van I. durf  ik zo wie zo niet te dromen Bang als ik ben   nooit meer  te willen ontwaken. Haar schoonheid is als warm zand in mijn ogen. De leugens die ik mijzelf voorhoud. Zo als mijn wang vol verlangen  rust tegen het hartverwarmende  lichaam van deze moederlijk zwarte Eva. En je weet de liefste moeders blijven altijd jong van hart in het hart van hun kinderen. Iets wat ik volgaarne had willen zijn!

En als laatste L. uit Utrecht die mij leerde dat de eeuwigheid ongeacht je jaren altijd jong blijft als zij haar vrijheid zo met mij te dansen steeds weer weet te hervinden. Zo windt zij mij ,  Aphrodite gelijk, moeiteloos  om haar vingers.

 

Aan alle anderen die ongenoemd moeten  blijven  zeg ik , ik ben in tijden niet zo gelukkig geweest op de dansvloer als afgelopen zondag.

Slot

Van mij mag André het liefst elke maand weer jarig zijn!. Want ik heb echt helemaal niets gemist!

Ludo

* Mythologische figuur, half bok en half mens staat hij bekend om zijn ondeugend karakter. Volgens velen is hij analfabeet.

** De hoofdpersonen uit de romanreeks van de Franse schrijver Francois Rabelais.

*** de 3 wetten van het klassieke Griekse drama zo als neergelegd in de geschriften van Aristoteles in het bijzonder de Ars Poetica

**** Ginger Rogers werd geboren als Virginia Katherine McMath en was een Amerikaans actrice en danseres. Ze is het best bekend als partner van Fred Astaire in een serie van 10 zingende-dansende Hollywood musicals, maar haar acteercarrière overspant 30 jaar. Wikipedia

***** Hoofdrolspeelster uit het gelijknamige drama van de Engelse toneelschrijver William Shakespeare. Pleegt zelfmoord in de veronderstelling dat haar geliefde Romeo gestorven is.