In ziekte en gezondheid in voor en tegensped

Vanmorgen bij het ontbijt met een zacht gekookt eitje las ik op de nuchtere maag een wetenschappelijk artikel over erfelijk overdraagbare aandoeningen. Er zijn volgens de laatste stand van de medische kennis er nu 1100 verschillende van  bekend. Tegen de tijd dat je bij de laatste bent kan je de eerste al weer vergeten zijn. Zo lijkt het leven wel een vicieuze cirkel van aandoeningen. Je zult er maar aan een kwart ervan lijden!! Van de hoogte van dit cijfer, het leed daarachter,  schrok ik toch wel even. Zonder op te letten morste ik wat thee op het witte tafellaken, iets wat mij aan vroeger, aan mijn korte tijd als adolescent deed denken. Toen er wel vaker na een verwarrende droom, waarin ook meisjes voorkwamen, soms vreemde smetten aan mijn beddenlaken kleefde. Dit tot grote woede van mijn moeder. Koffie drink ik al een tijd niet meer , die vlekken krijg je er niet uit met een normaal wasmiddel. Daarnaast wordt ik op de vroege ochtend  als jong gepensioneerde zo actief van dat ik ’s middags mijn dutje moet overslaan.

In het noorden van het land was nu bij 6 huisartsen een voorlopige proef gestart met de mogelijkheid voor stellen met een duidelijke  kinderwens een test te laten uitvoeren. Gedurende dit onderzoek kan dan worden gekeken of de toekomstige boreling misschien leidt aan een van de 1100 te onderzoeken erfelijke ziekten of kwalen*. Of beide ouders soms dragers zijn van dezelfde genetische afwijkingen. Met de vraag: Wil je als ouders wel alles weten en hoe maak je het aan mensen met een andere etnische afkomst als de Nederlandse duidelijk wat de mogelijkheden zijn. Wat het onderzoek precies inhoudt. Hoever is daarmee de privacy in het geding? Wie moet er van weten? Hoe bied je zo een test  aan zonder te hoeven vragen heeft u misschien incest gepleegd? Eindigde dit artikel.

Nu heb ik persoonlijk niets tegen voortplanting. maar om nu met een paspoort naast je op je hoofdkussen te moeten slapen. Die thermometer op het nachtkastje was al erg genoeg. Als er draagmoeders beschikbaar waren zou ik mij graag met mijzelf vermenigvuldigen. Niemand die tot zover heeft gereageerd. Toch als je leest hoeveel er mis kan gaan, moet je inderdaad bij elke geboorte spreken van een Gods wonder. Zeker als je ziet wat voor wonderlijk voortbrengsel ik zelf ben . Als kind al heb ik de eerste goede daad van mijn leven verricht door als oogappeltje te fungeren. Als de beste in mijn klasse  heb ik de ultieme vervulling van mijn moeder moederwens mijn luiers te vullen in vervuiling doen gaan.  Mijn hele  tijd als baby , vertelde zij,  ben ik aan de diarree geweest. Alleen om haar moederliefde te testen werd haar pijnlijk duidelijk.  Zodat zij blijk kon geven van haar meta-moederlijke inzet. Als een kleine padvinder zonder schone luiers moest ik daarom  eenzaam en verlaten  op de po mijn eigen weg naar zindelijkheid zien te vinden.

Bij het slot van dit artikel gleden mijn gedachten af. De moeilijke vraag welde in mij op:  Word je identiteit bepaald door je nationaliteit of ziekten in de familie ? In mijn geval ,wil ik als kind wel op mijn ouders lijken ? Is een mens zijn medisch dossier of zijn paspoort, zijn functionering rapporten ? Of iets daar tussen in ? Nu kan ik op de vraag hoeveel je als ouder wil of moet weten geen antwoord geven. Wel kan ik als ervaringsdeskundige zeggen, dat in de loop van je leven je identiteit veranderen kan. Dat ook ziekten daar op een positieve manier aan kunnen bijdragen. Dat een mens onnoembaar veel meer lagen in zijn persoonlijkheid  kan vormen als alleen die van een blèrende zuigeling. Of een kind, dat zijn zin niet krijgt noch ziet. Je kunt daarnaast ook zielsveel houden van iemand die ze lichamelijk of geestelijk niet alle 7 op een rijtje heeft. Neem mijn nou. Nog niemand weet wat de functie van ziekten is. Niemand weet hoeveel lagen een ander heeft.  Dat deze veranderingen en schommelingen en het verschil in geluk daarvan voor de omgeving niet altijd even duidelijk zijn kan zijn omdat we niet altijd op hetzelfde level zitten. Maar een mens is nooit alleen zijn ziekte , gezondheid of afwijking. Zijn geboorte opvoeding, afkomst of opleiding. Zijn mens zijn wordt vooral bepaald door wat hij of zij van al die verschillende identiteiten kan en mag delen. De enige echte vrijheid die telt. De vrijheid om jezelf te mogen zijn.

In mijn geval ben ik een hele laffe katholiek van Brabantse huize. Laf, omdat ik niet durf te geloven dat God bestaat, omdat als hij bestaat ik al mijn zonden zal moeten overdenken. Voor nu en in de oververhitte eeuwigheid. Brabants gezellig omdat het met mij goed kersen eten is. Er groeien vrijwel geen kersen in de provincie Brabant !. Dat klopt , maar mijn ome Sjenk van moederskant had de grootste kersenboomgaard in heel Zuid Limburg en 5 hele leuke dochters. Hele prettige en gedenkwaardige  vakanties, dat kan ik wel vertellen. Zoveel aandacht van het schoonste familie geslacht tijdens de kersentijd. Met vrouwen kan ik als waren zij allemaal nichten daardoor heel goed kersen eten. Simpelweg door ook de pit van haar pit in zijn geheel door te slikken en mij niet te verslikken in een teveel aan vragen.

Ludo 19 -05-2018

het verschil tussen een ziekte en een kwaal is arbitrair. Voor mij is een ziekte iets wat mede de zorg voor de omgeving vraagt, waar een kwaal iets is waar jezelf vooral last van meent te moeten hebben.