KINDER– of LENTEKRIEBELS

       Het is weer voorjaar en dan kriebelt het. Het jeukt zeg maar door het eczeem van deze tijd van het jaar wel eens tussen mijn oren in plaats van er achter. Tijd voor de voorjaarsschoonmaak van de cerebrale cortex. ! De lente breekt aan en dan bouwen alle vogels hun nest en leggen daarin hun ei. Kunnen wij daar ook mee beginnen!! De eerste vraag in de ouds bekende dichtegel in de Nederlandse taal althans.* . De lente een uitgerekende tijd voor nieuwe vragen over de voortplanting. Zo wil ik als vrijgezel ook mijn vragenei in mijn vragenuurtje na de ochtend thee even kwijt. Uit de winterslaap ontwaakt door de slapeloze zomertijd wil ik alle muizenissen van grijze vragen verjagen. Mijzelf uitstoffen witkalken en de spinraggen van het ondergedompeld zijn geweest in koude  lethargie weg borstelen.

       Als ik bijvoorbeeld al die schattige kinderfoto’s op Facebook zie dan roept dat vragen bij mij op . Al die lieve en olijke gezichtjes vragen om het antwoord; Zijn moeders betere moeders als vaders vaders zijn ? Of kunnen moeders alleen maar beter fotograferen? Ik weet het ,ik begeef me met deze vraag op spiegelglad ijs. De spiegel van het zelfbedrog dat kinderen hun ouders vaak voorhouden. Of die ze voor de ouders met hun gebrekkig zelfbeeld c.q. kennis vaak zijn. Je hoeft vandaag de dag maar met een vinger naar een kind te wijzen en de verontruste ouders lopen al te hoop met drek, droog hout en mestvorken. Je bent al een pedofiel als je de kotertjes alleen maar de weg naar de snoepautomaat wijst.* Je wordt aan het eerste beste kruis van de publieke schande genageld voordat ze je vragen of je wel de gevreesde zoon van Satan bent of gewoon een toevallige voorbijganger. Op gehangen bij de voeten in de Haagse gevangenen poort en voor de ogen van het bloeddorstig gepeupel gecastreerd..Zelfs clowns en dorpsgekken ontsnappen in oude Pekela of Amersfoort niet aan het volksgericht. Een onheus woord over het kroost en je tijdlijn raakt zwaar overbelast. Nee kritiek hebben op de foutloze oogappeltjes of de opvoeding van het onnozele Goden gebroed is wel het laatste waar zelf verder redelijk intelligente en sociaal betrokken ouders op zitten te wachten. Laat staan tegen kunnen. Kritiek op je kind wordt door de meeste ouders vertaald als kritiek in het kwadraat op hun eigen functioneren. In een huis waar van je dacht zelf de baas te zijn. Een verdringen van de onzekerheid, die het opvoeden van nature met zich mee brengt. Een kritiek die je pareert door dubbel zo hard over de rug van de onverlaat terug te slaan. De gespleten onwetendheid van de botte bijl .De doofstomme knuppel, die vader en moeder eensgezind hanteren tegen elke buitenstaander. Buiten proportioneel mag je rustig beweren. Maar het blijft tegen halsstarrig doof gehouden oren schreeuwen.. Als de uil toch maar gewoon een kraai blijkt te zijn qua leermogelijkheden is de school te klein. Met als enige functie !! Een krachtig verdedigingsreflex op basis van het ouderinstinct, die elke zelfs de grootste sabeltandtijger vroeger  in de oertijd hard op de loop deed slaan. Boze ouders gevaarlijker …….. bestaan er niet.

      Maar goed voor ik alweer boze ouders aan de voordeur krijg zal ik de vraag even anders stellen. Heeft een kind meer behoefte aan moederliefde of vaderliefde. Met daaraan gekoppeld de vraag kunnen moeders beter liefde geven als vaders? Nou weet ik zelf door een gebrek aan moederliefde niet precies wat dat gevoel, liefde, inhoud. Ik beleef de liefde met mijn vriendinnen uit wat ik heb geleerd uit romans en liefdespoëzie. Ik snoep stiekem van hun ervaring. Ik ben 6 jaar lang opgevoed door de nonnen van het heilig hart van Jezus. Ik heb dus nog steeds een voorkeur voor zwaar gesluierde vrouwen. Voor mij mag heel Nederland een hoofddoekje dragen. Zelf heb ik geen kinderen, omdat ze mij bang maken voor mijzelf. Mijn reactie op hun als het even tegen zit. In het verleden zelf zwaar ook lichamelijk mishandeld weet ik niet hoe ik mij tegenover vervelende kinderen moet gedragen of opstellen. Ik weet niet of er statistieken over bestaan, maar volgens mij zijn zelf de leukste en liefste kinderen in 40% van de tijd vooral ettertjes. Die je als je daar de energie nog voor hebt het liefst achter het behang zou plakken. Die de opvoeding vooral overleven vanwege de blinde toewijding en het ongelooflijke incasseringsvermogen van hun immer liefhebbende en toegewijde ouders Kinderen bewijzen lijkt mij daarmee voor elk moment de eigenwaarde c.q., liefde van de ouder. . Een talent om klappen op te vangen waar het bij mij, na jaren klappen krijgen , aan schort. Maar goed het is niet anders dus na even hier te hebben gesnotterd over zielige Ludo gaan we verder. Aan welke liefde heeft een kind de meeste behoefte? Vader of Moeder.

      Nu kun je voor het gemak uitgaan van de veronderstelling of het algemeen aangehangen geloof dat de liefde van de moeder op de eerste plaats komt. Maar gemak dient de intelligentie niet !!Onderzoek in het verleden heeft uitgewezen dat kinderen zonder moederliefde volkomen contactgestoord raken. Niet in staat zijn te communiceren met zichzelf en niet met hun omgeving. De zogenaamde wolfkinderen. Maar er gloort hoop voor mij aan het eind van de tunnel de hechting van het jonggeboren kind verloopt vooral via de banden van vertrouwen en verzorging. Hij/zij, die het kind voedt verzorgt en beschermt, veiligheid biedt, wordt door het kind als zijn ouders gezien. Een zelfde reflex die je ook bij jonge hondjes ziet. Kinderen weten namelijk niets over afstamming en de nestgeur is de geur, die hen het meest vertrouwd is. De geur waarbij ze in slaap vallen. Dit valt ook wel te begrijpen met een verwijzing naar de hoogte van het sterftecijfers van vrouwen bij de geboorte van hun kind in het verleden. Zonder dit infantiele* aanpassingsvermogen hadden we wegens gebrek aan wereldbevolking ook geen immigrantenstroom gehad. Had kabinet Rutte 3 bij gebrek aan voldoende Rutte waarschijnlijk niet bestaan. Wat vooral de stelling bewijst , dat elk nadeel ook zijn voordeel heeft. Maar terug naar de vraag over de ouder liefde.

      Nu kan ik als een soort Salomon voordat ik een oordeel vel  eerst de persoonlijkheid van het  kind in tweeën delen. In de zak van het ene deel stop ik alle zaken, die met de binnenwereld en het meest intieme contact van doen hebben. De interpersoonlijke relaties in zijn meest intieme vormen. In de andere zak van dit gelukkig alleen imaginair verdeelde kind stop ik alles wat het kind nodig heeft in zijn contact met de buitenwereld. Zijn antwoord op allerlei externe omstandigheden, vragen en de oplossingen, die het daarvoor vindt. Historisch gezien is nu de rol van de moeder vooral het koesteren en kweken van een gezonde flora in de binnenwereld. De perken rozen  in het rosarium  van het hart zal ik maar zeggen. Waar elk mens het liefste vertoeft , geurend naar zichzelf. Vaders rol lijkt daarmee beperkt tot het snoeien van de haagdoorn die de binnentuin beschut. Vaders aandeel lijkt dan teruggebracht tot die van een verdediger van zijn kinderlijke* waarden en bezit. Vader stelt de norm . Vanuit deze visie zijn de ouders dus samen de zakkenvullers* Ik zal maar meteen toegeven dat ik hier een denkfout maak. Voordat ik met geen moeder meer mag dansen. Wat ik ten onrechte doe , ik ga uit van stereotypen. Kleur lekker om dat ik een zwartkijker ben alles zwart en wit in . Maar mensen leven niet volgens vaste rolpatronen. Dat lijkt hoogstens zo voor een buitenstaander als ik. Er zijn hele vrouwelijke mannen en vrouwen met ook mannelijke eigenschappen. ook hier moet ik noodgedwongen weer generaliseren.

       De enige echt kriebelende vraag moet dan ook zijn, hoeveel moeder kan elke vader zijn voordat hij als man teveel doorslaat. Hoeveel moederliefde kan een vader geven en andersom. Vaders zijn in mijn optiek hele goede vaders als ze alle liefde , die ze kunnen geven ook daadwerkelijk geven zonder restricties. Zonder er als beloning er voor nu en in de toekomst een evenbeeld van zichzelf voor terug te verwachten. Maar dat lijk mij ook het allermoeilijkste aspect van opvoeden. De eigenheid van je kind ontdekken en ontwikkelen, zonder te doen of hij/zij het kind van de behanger is. Zo als in mijn geval.

Rest mij nog antwoord te geven op de vraag wat houdt een goede opvoeding in. Dat kan ik zo niet zeggen. dat is per kind verschillend. Het enige wat ik ouders kan adviseren vanaf de zijlijn, vraag je steeds af of je zelf wel echt dat zou willen of er voor kiezen wat je je kind aandoet. Door dat gedrag of die keuze. Alleen vanuit jezelf denken en redeneren, hoe goed bedoeld ook, heeft al heel veel wat opvoedingen letterlijk de nek omgedraaid. Een goed ouderschap berust vooral op een heel goed zelf en partner onderzoek naar alle motieven. Een goede ouder kan net zo vaak als nodig tot 10 tellen en met een uitgestreken smoelwerk toch stoom afblazen.

      Zijn er geen vaders in de buurt, dan zal moeder ook het zwaardere werk van de tuinman moeten doen en dat is de haagdoorn snoeien. Beide zakken tegelijk vullen, zeker geen geringe of gemakkelijke opgave. Beschermen en los laten tegelijk het lijkt met elkaar in tegenspraak. dat brengt mij aan het eind van mijn betoog.

Opvoeden, al lijkt dat op het eerste gezicht zo , mag nooit met zichzelf , met jezelf of je kind in tegenspraak zijn. Hoe je dat vorm moet geven? God zij dank ik ben vrijgezel.

Ludo 2-04 2018

* Opzettelijk gebruik van dubbelzinnige woorden

*

De ouds bekende dichtregel; Hebban olla uogala nestas hagunnan hinase hi(c) (a)nda thu uuat unbidan uue nu

Alle vogels zijn nesten begonnen, behalve ik en jij. Waar wachten wij nu op?