WEER LEKKER BEZIG; of de angst voor kritiek

Ben ik nu al weer de aanstichter van een heuse salsa brand in het ondoorzichtige oerwoud van tegenstrijdige wedstrijd belangen. De eerste  enige echte stokebrand in het milde groene weide landschap van de kuddes vredig grazende schapen. Maak ik daar soms een sport of wedstrijd van ?? Moet ik daarom gas terug nemen en mijn mening vooral diep onder de stoelen van de tribune rond de wedstrijd vloer stoppen? Er zelf bij voorkeur naast gaan liggen om onder  de volkswoede te worden begraven? Wordt het niet eens tijd dat  ik een psychiater ga  bezoeken. Liefst een die mij begrijpt!! Om te ontdekken of het hier gaat  om  een onderdrukt moeder complex. Of een minderwaardigheidscomplex waar door  ik zelf niet durf mee te  doen met echte wedstrijden.  Zo dat ik dat ook anderen het winnen misgun. Omdat de kans dat ik na deze kritiek nog kan winnen of lief gevonden te worden wel heel erg klein geworden is. Ik zeg het maar vast ! Dat ben ik niet van plan.. De vrijheid van meningsuiting is niet gediend van en met dit soort tussen en achter de coulissen gedrag. Noch met een debat over de geestelijke gezondheid van de kritische waarnemer. Of je moet hem willen verzorgen op zijn ouwe dag. Dan houd ik mij van harte aan bevolen.

 

Ben ik te min omdat mijn mening anders is dan de jouwe, om met een aangepaste songtekst van Armando uit de jaren zestig  te antwoorden. Ik dacht het niet . Ik de ongemaskerde jeugdheld Zorro en Robin Hood van het salsa dansen. (op naar de psychiater hij heeft wanen) Elkaar naar de mond praten doe je van mijn part maar tot  bij het komische af in je eigen theater van de domme gelijkgezinde  lach. Als een echte man kom ik uit voor de mening waar ik voor sta. Mij ergens achter verschuilen lukt mij niet meer door mijn toegenomen omvang. In alle openbaarheid. Iedereen mag weten wie het gezegd heeft en nu ook waarom. Ben je het er niet mee eens dan is dat je goed recht. Ik ontneem je niet de mogelijkheid je met in redelijkheid en/of in vitriool gedrenkte vlijmscherpe pen te verdedigen. Ik zet je zeker niet op zwart .Van reacties  smul ik namelijk smakelijk . Sobroso heet dat in het Spaans . Sterk gezouten en lekker sterk gepeperd. Het is overigens niet de bedoeling dat je de pepers  op eet. Ze zijn bedoeld om een kruidige smaak  aan het gerecht te geven. Als je niet tegen spicy kunt moet je ook niet van de salsa of peperoni willen snoepen, zei mijn grootmoeder al.

 

Val ik daarmee als een echte  Brabantse pitbull direct en persoonlijk onschuldige mensen aan. Nee ik val het doen en laten van mensen aan of af en soms heel af en toe  bij. Kijk respect voor de waarde van je medemens, houdt niet ook automatisch in , dat je moet instemmen met hun hele doen of laten. Natuurlijk verdien je als mens met al je fouten en gebreken respect, maar ik hoef ze daarom nog niet over het hoofd te zien. Daar wordt namelijk niemand beter of wijzer van. Zo wordt de domheid van het veilige zwijgen tot norm verheven en aanbeden. Zo wordt de leegte tot liefde verheven. We hebben het hier toch wel over en tegen volwassenen hoop ik. Niet tegen  kleinzerige kinderen die als ze op hun knietjes vallen een kusje van moeder nodig hebben om de pijn te verzachten ??Je kunt natuurlijk iemand er van beschuldigen geen respect te betonen. Maar als je daarbij niet tevens aangeeft wat je onder dat woord verstaat, wat de kaders zijn waarbinnen zich dit begrip beweegt, wordt het woord gewoonweg een dooddoener zo als bij Harry Potter. Loop ik met al die kritiek  niet het gevaar een don Quichotte de la Mancha te worden. Zeker, maar dat geeft niet zolang de ezel van zijn knecht Pancho maar uw naam draagt.

 

Of is eerlijke kritiek hebben en delen nu ook al door de politiek correcten met hun lange tenen bewind verboden. Met een dergelijke triviale vraag hoeft  een salseros van stand zich niet bezig houden.Toch!!  Dat discussiëren op het scherpst van de snede houdt de moed en de lol en de energie en de vaart er in. Naast de goegemeente schijnbaar heel erg  bezig!!  We hoeven elkaar niet altijd zo voorzichtig als bleke bedwaterende  watjes van washandjes te behandelen. Je betoont iemand ook respect door zijn handelen kritisch onder zo nodig  een vergrootglas te leggen en hem daarmee te zeggen, dat ik hem zeer serieus neem. Ik doe namelijk de moeite zijn standpunt te begrijpen voordat ik mijn pijlen richt op de zwakke plekken in zijn harnas. Ik onderzoek met mijn kritiek de grenzen van wat haalbaar is in het dansen. of was dat je nog niet op gevallen. Kon je alleen maar lezen wat je dacht dat er geschreven stond.Heb je het al helemaal voor jezelf ingevuld na nog geen  3 zinnen te hebben gelezen?? Maar mee huilen met de wolven in het bos en vervolgens hard weglopen , omdat je jouw pootje hebt bezeerd in de klem van de grote boze buitenwereld. Een instelling die vooral getuigd van kleinzerigheid of was het woord kleinzielige lafheid  hier beter op zijn plaats. Een dergelijke vorm van pathetische kleinzieligheid kan niet eens met behulp van een zielenwasknijper worden genezen. Daar is zwaarder geschut voor nodig .

 

Wat mij in deze openbare video als eerste verbaasde om het zo maar te zeggen was het aantal gele overgooiertjes op de dansvloer. Gele jurkjes, die ik slechts in een bijzin,tussen neus en lippen door, heb aangestipt. Waar de hele commotie over is ontstaan. Gele bananen jurkjes, die mij in hun bolero uitvoering in eerste instantie deden denken aan de niemendalletjes, die Josephine Baker droeg tijdens haar gewaagde vernieuwende en exotische  nude dances. In de jaren 20 in Parijs om precies te zijn . De eerste grote vrouwelijke zwarte ster van Internationale allure. De eerste zwart vrouw voor wie de hele theater minnende beau monde letterlijk op zijn knieën ging . Maar ook de eerste vrouwelijke zwarte activiste. Een zwarte vrouw , die het zelfvertrouwen uitstraalde van; Black is more like  beautiful alone .Dit voor zij bij wie nog geen lampje gaat branden. Verder een vrouw, die zolang haar krachten het uithielden 12 weeskinderen opvoedde , ondanks de bittere armoede in haar latere jaren. Verguisd en met de vinger na gewezen. Dat je dat niet weet of aanvoelt getuigd met je gele jurkje of niet  al niet van een zeer diepgaande kennis of gevoel van en voor de dansachtergronden bij de zwarte muziek.

 

Maar terug naar die carnavals vertoning in Berg op Zoom , het thuisland van het 3 dagen durende feest van de ongein. Waarom ongein, omdat de invalshoek bij het Caraïbisch carnaval vooral is om de mensen zich even voor drie dagen letterlijk de koning te rijk te laten voelen Vanwege de armoede op de eilanden. Dit in tegenstelling tot die goedkope verkleedpartij die hier ten tonele werd gevoerd. Neem je dan de Caribische cultuur serieus, vraag ik mij dan af, of neem je hier een wat slungelig loopje met het verdriet van velen.?
Maar nogmaals het ging niet over de gele jurkjes, maar een inhoudelijke discussie wordt ontweken. Grienend en snotteren nemen ze nu de benen omdat ik hun jurkjes niet mooi vind. Gewoon niet mijn smaak. dat heeft met respect helemaal niets van doen.

Zelf kreeg ik niet het idee dat het hier om een wedstrijd ging . Meer om het vrijdansen door een showgroep, die de kans had gekregen om op te treden. Het vrijdansen na afloop van de wedstrijd. Want dat is het eerste verschil met Latin dans. Salseros dansen na afloop van de wedstrijd met zijn allen gezellig social, terwijl latin dansers hun sporttas inpakken. Onze salsa wereld in Nederland is te klein om elkaar niet te willen kenen Dat heet een verschil van Cultuur. We komen niet zozeer om onze krachten met elkaar te meten en om hoe dan ook ten koste van alles te willen winnen. We komen samen om onze krachten te bundelen door het algemene niveau d.m.v. het goede voorbeeld te verhogen. Als die Latin dansers ons daarmee willen helpen zijn ze van harte welkom. Maar de vraag blijft hoe??!!  We komen vooral samen, zo als gebruikelijk in de Antilliaanse en Surinaamse gemeenschap om met elkaar te dansen met letterlijk  hart en ziel. Ook zo iets wat ik sterk mis in het Latin dansen. Een dansvorm die het vooral schijnt te moeten hebben van tot het karikaturale af overdrijven en uit vergroten van dansen uit Zuid en Midden Amerika. Wij moeten dus als salsa liefhebbers respect hebben voor mensen die zonder dat ze er zelf erg in hebben onze eigen Caribische cultuur letterlijk mis maken. Dansstijlen , die het vooral moeten hebben van naar mijn mening goedkope clichés. De clichés waar de hele Latin wereld van aan elkaar hangt, elkaar zonder veel inspiratie en creativiteit na danst. Nu weet ik wel dat dit wedstrijdvoorschriften zijn, maar toch. Zonder veel begrip voor de vrijheid waar het salsa dansen eigenlijk voor staat. Als ik dan in een reactie het woord stuntelig laat vallen, rollen ze met zijn allen over mij heen.Waar ik mij dus vooral aan erger is het gebrek aan openheid.

 

Als ik het goed begrijp kwamen ze dus voor de gezelligheid . Over badinerend en neerbuigend gesproken. Om die arme zwartjes met hun gulle gaven als een soort van ontwikkelingssamenwerking te steunen als hadden wij arm als wij zijn , die bedeling nodig. Dat heet in mijn optiek gewoon een verkapte vorm van kolonialisme. Daar begint de ellende mee ongevraagd hulp aanbieden naar je eigen egocentrische ideen en  inzichten. Omdat je denkt vanuit je eigen beperkte optiek, dat een ander dat hard nodig heeft. Dat soort van blindheid en doofheid aan het verkeerde oog en oor  heeft de hele geschiedenis door al geleid tot de meest vreselijk vormen van goedbedoeld racisme .Vergeten dat een ander er met even veel recht anders over kan en mag denken.Evenveel gelijk heeft. Je eigen idee over  de superioriteit van je eigen cultuurtje met de beste bedoelingen natuurlijk, hoe kan het anders, een ander door zijn strot heen wringen. Ook al lust hij van het hele  Latin dansen geen pap. Als die aangeboden hulp dan niet direct op prijs wordt gesteld kun je natuurlijk boos weggelopen . Niet dat je daar verder iets mee opschiet of oplost. Als je graag vrienden wilt worden met andere dansers, laat dan vooral zien waar je zelf voor staat. Wees maar net zoveel Latin zoveel als je kunt . Kun je mij wellicht ook uitleggen als bejaarde dansliefhebber waarom ik geen enkele donkere latin wedstrijddanser zie op wereldniveau. Maar probeer ons niet naar de voeten te dansen met een dansje waar van iedere rechtgeaarde salseros meteen ziet, die hebben er nog geen kokosnoot van gegeten. Dansen doen we in salsa met ons hart. Con tu corazón. Een dansstijl dus , die van binnen uit moet komen. Die je dus niet leert door maar slaafs wat pasjes te copieeren.Een donorhart , dat ze in het Latin dansen eerst nog moeten zien te  vinden of transplanteren


. En nog even ter afsluiting, je kunt mij jouw gebrek aan inzicht in wat werkelijk speelt niet verwijten door mij weg te zetten als de dorpsgek. Want daarmee ben ik wel de dorpsgek in het Madurodam van jouw domheid. O ja je verschuilen achter je likes van andermans reacties noem ik ook een zwakte bod. Als je iets te zeggen heb zeg het zelf en verschuil je niet achter de mening van een ander. Daar zijn in een nog nabij verleden niet met name te noemen Staatslieden en oorlogsleiders  tot ons verdriet groot mee geworden.