Mijn grote liefde

Als er dingen in dit leven zijn die je niet kunt overdoen zijn dat wel de mooiste vakanties en verloren liefdes. Zo werd ik aan of is het voor  haar denkend wakker met tranen in mijn ogen. Weer had ik van haar gedroomd. Die zeldzame bitterzoete nachttragedie, le voyage au bout de la nuit.* met Maartje mijn grote liefde eenzaam zonder verdere bagage  in de tragische hoofdrol. Zij is  meer naar waarheid nog steeds de ware , waardigste en meest waardevolle liefde, de allerliefste vrouw in mijn leven. Naast de meest tragische liefde  hoe kan het ook anders .Het decor aan het einde van de liefde veranderd zelden. Een liefde waar wel een wil was, maar geen andere uitweg als een afscheid voor altijd. Bij dit soort dromen komen in de nacht oude gevoelens weer, als konden zij werkelijk nog bestaan, tot leven. Nachtverhalen waaruit je liever niet zonder uitgelezen te zijn wilt ontwaken, omdat je daarna de bittere werkelijkheid van het verlies onder ogen moet zien. Wakker worden met een rijkdom aan gevoelens waar je niet van wilt dat je ze nog in die mate bezit. Dromen die je de hele dag nog bezig houden. De tijd heelt niet alle wonden. Zeker niet als je niet anders kunt als blijven steken in je eigen verleden. Een mens moet verder en het verleden het verleden laten. Ook de laatste , de allerlaatste nasporen van weerbarstige  jeugd herinneringen loslaten en uitwissen. Iets wat alleen maar lukt na een waardig afscheid. Een gezamenlijk afscheid dat recht doet aan de waarheid van heel het gebeuren. Zo niet blijft het etteren onder de alledaagse oppervlakkigheid van de schijnbaar zo makkelijke ontkenning. Kon je maar achteruit leven voor een tijd!

Gedicht voor M

il n’y a pas de changement dans le décor de l’amour.
Elle se balance à l’effilochage de la nuit.
Elle est toujours un voyage au bord de mes rêves
Encore et encore la tristesse de mon amour
de tous les joures.

Ludo

M. was de enige engel op mijn vrijerspad op wie ik op het eerste gezicht verliefd werd. Vroeg in de zomer van 1977. Eind Juni rond de klok van negen ,aan het einde van een lange verkiezingsdag.Doordat leek het heel Nederland om de uitslag voor de televisie zat, was er weinig verkeer op straat. In die luwte, de stilte van een zwoele zomeravond kwam ik haar tegen op het Juliana plein. M. was van een verrassende  schoonheid gevoed van binnenuit als  eigen is aan alleen de mooiste  jonge vrouwen van Ambon . Slank, gekleed in een Indiase jurk met spiegeltjes opgenaaid, wat in die tijd voor meisjes van alternatieve snit de grote mode was. Een witte pofbroek met daaronder Turkse sandalen  teder krullend aan haar iets te grote voeten. Een vleesgeworden sprookje uit duizend en één nacht en dat hier zo maar midden op straat in een slijkgat als  Amersfoort. Een stad balancerend op de rand van de Utrechtse Bijbel bult. Haar grote bos krullend zwart haar leek in het tegenlicht van de ondergaande zon  uit de richting van de Bergstaat een stralend zwart gat, dat al mijn aandacht naar zich toe zoog. Mijn hart sloeg bij de eerste aanblik van deze wonderbare verschijning letterlijk 3 slagen  over. Kwam vrijwel tot stilstand en had de grootste moeite weer op gang te komen. Ik besefte wat die kinderen in Fatima moesten hebben gevoeld bij het aanschouwen van de heilige maagd. Voor dat ik de tegenwoordigheid van geest had om na het aanbidden achterom te kijken was zij al weer verdwenen. Mij in verbijstering achterlatend met de vraag of dit werkelijk was gebeurd of dat ik aan hallucinaties leed. Spoedig door een opkomend  gevoel van verliefdheid volkomen verslonden besefte ik tot mijn wanhoop, dat ik niet wist wie zij was. Met welke letters ik haar naam in mijn hart moest griffen. Ik kon de daarop volgende weken dit moment van totale verlichting door de liefde, dit volkomen inzicht , bevangen door begeerte als was ik een antipode van Boeddha, niet uit mijn gedachten krijgen. Dagelijks zochten mijn ogen op straat alle gezichten af in de hoop dat mijn blik haar weer ontmoette.

Tot ongeveer 3 weken later ik haar weer tegenkwam vergezeld van een vage bekende. Coby een tweede jaars studente van de academie Middeloo, een meisje dat ik kende uit Marktzicht. Daarmee kreeg ik een eerste vast aanknopingspunt. Een houvast aan de bekende halm. Ondanks alle waarschuwingen van de kant van Coby, dat ik niet mocht hopen de ongenaakbaarheid van het pantser rond haar hart noch te benaderen noch  te doorbreken. Dat zij een afkeer had van mannen, zeker na de vergeefse platvloerse poging van Guus van Putten ,nam ik de uitdaging aan.

Want echt door het dolle verliefd wordt ik het genie van de liefde. Ik wordt 3 keer leuker als dat ik al ben. Ik kan nog beter dansen en zingen , nog fraaiere liefdespoëzie schrijven en haar portret schilderen als was ik Frans Hals zelf. Ik ben de een wervelstorm van romantiek. De tsunami van de aandacht. Berijd moeiteloos een vierspan witte paarden . Met de ongekend fraaie kleuren  van de zonsopgang schilder ik de leugens van mijn liefde. Kortom ik ben alom aanwezig . Stop 48 uur in een etmaal om haar te veroveren. Wie zich dan nog niet gewonnen geeft is of het nieuwe beloofde Jeruzalem van de blauwkousen of het voor mijn tijd al steen voor steen afgebroken en verwoeste Troje. In mijn verliefdheid is de Maginotlinie of de Atlantic wal slechts kinderspel. Simpelweg door de overmoed van mijn geloof in mijzelf.

er is geen verandering in het decor van de liefde.

Zij bungelt aan de rafels van de nacht .

Zij is altijd een reis naar de rand van mijn dromen

Telkens weer naar de triestheid van mijn alle daagse liefde

Ludo 25-07-2018

WORDT VERVOLGD.

voyage au bout de la nuit. reis aan het einde van de nacht , beroemd boek van de Franse schrijver Celiné