MIJN LAATSTE VRIENDIN

Mijn laatste vriendin ( voor Margreet)

 

vanmorgen in alle vroegte vond ik

volkomen onverwacht jouw

rouwkaart op mijn deurmat als

een laatste teken van leven

 

een laatste vaarwel uit een diep begraven

en ik dacht lang gepasseerd verleden

 

en ik wilde om van de schrik te bekomen

als troost een bakkie koffie zetten

maar het pak bleef  ergens achter steken

de huissleutel eerst vergeten

bleek bij thuiskomst niet meer   in het slot te passen

zo trilden mijn handen

 

 

en voor even wist ik niet meer

of ik bij mij wel aan het juiste adres was

om dit verdriet te overleven

 

en ik wilde huilen met drogen ogen

wild schreeuwen, maar hoorde alleen hoe mijn stem

verloren ging  als een echo ergens ver weg

uit  dit verdwaasde heden

 

wilde ik  mijn koffers pakken

opnieuw op  weg gaan

naar ons tijdloos verleden samen

om voor altijd te mogen vergeten

dat jij er in dit dwaze heden niet meer bent

 

want wat ik voelde voor jou

valt voor niemand onder woorden te brengen

maar alleen te beleven in dat éne samenzijn

 

met al de vriendschap

die jij mij hebt gegeven

door mij niet te veroordelen maar

in alles te accepteren zo als ik ben

werd ik door dit sterven van het verleden

in alles ten lange leste door jou een beetje  beter mens

Ludo