ORGAANDONATIES!!! Hoeveel hersenen moet je hebben om in je eigen tempo te mogen sterven

Velen van ons zien hun stoffelijk overschot na hun verscheiden als een vuilniszak vol botten en nog bruikbare organen. Zeker als ik de reacties lees op Facebook. Wie er wat van nodig heeft lepelt er maar wat uit. Zij hebben mijn inziens een wat verknipt beeld van het zelfbeschikkingsrecht. Het verbaast mij, dat het respect voor jezelf niet verder voortduurt als tot aan het moment van je hersendood. Dat het wettelijk geregelde recht * op lichamelijke integriteit ophoudt te bestaan als volgens medici de dood is ingetreden. Kan wat ooit een individu was met al zijn rechten en plichten bij de overgang naar de dood zijn eigendomsrecht op zichzelf worden ontnomen en worden teruggebracht tot een grondstof leverancier voor andermans leven? Waarom gebeurt dat dan niet met materiële erfenissen, die ook het algemeen belang ten goede komen. Hier wordt het materieel bezit boven de lichamelijke integriteit gesteld en heeft de wet al beslist voor mij. Wordt nu ook het begrip Intellectueel eigendom op de helling gezet? Waarom zou je betalen aan iemand die dood is ?

Het D.N.A profiel van het orgaan kan niet worden aangepast aan dat van de nieuwe gebruiker. Het hart of de lever blijven dus een vreemde eenden in de bijt. Ook bij de behandeling van Kanker. Is er al wel voldoende wetenschappelijk onderzoek gedaan naar ook de effecten op langere termijn. Wat als jouw orgaandonaties mensen als Hitler en Stalin in leven houdt? Om discriminatie te voorkomen zijn alle orgaandonaties geheim. Wilders kan dus in de toekomst heel goed door het leven gaan met het hart van een Moslim. Maar wil hij of de donor dat wel.   Kan ik bij testament bepalen wat er met mijn organen gebeurd wat eerlijker zou zijn . Of overruled het codicil mijn wilsbeschikking?Houd ik op een Nederlander te zijn na mijn dood en hoe zit het dan met al onze vaderlandse helden? Toch blijf ik tot in alle eeuwigheid mijn eigen naam dragen. Terwijl mijn naam toch deel uitmaakt van mijn persoonlijkheid.

Het is opvallend dat dit gebrek aan eigenliefde zich geen vragen stelt over de gevoelens van de jou eens zo geliefde nabestaanden. Dat een minderwaardigheidscomplex over je eigen waarde duurt tot over de dood heen. Als je er zo tegen aan kijkt zou het dan niet beter of verstandiger zijn eerst de levenden in therapie te nemen, te leren om respect te hebben voor zichzelf en een waardige dood. Hoeveel hersenen moet je hebben om normaal dood te mogen gaan? Er moet ook rekening worden gehouden met het rouwproces van de nabestaanden. Zij als nabestaanden zijn het namelijk, die het meeste verdriet hebben van de dood van een geliefde. Die het ontheiliging vinden van hun herinnering, dat ze moeten weten dat hun oma verder leeft in onderdelen in verschillende mensen, die elkaar verder niet kennen.

 De wet op orgaandonaties is een ook wat beperkte visie vanuit een West-Europees cultuurdenken, dat stelt dat lichaam en geest gescheiden entiteiten zijn. In vele culturen geldt echter dat de geest en het lichaam ondeelbaar zijn. In een gemeenschap, die is gebaseerd op een vooroudercultuur is orgaandonatie dan ook ondenkbaar. Wat mij ook opvalt is,  dat er zo weinig begrip bij de voorstanders bestaat voor gewetensbezwaren op grond van je godsdienstige of levensbeschouwelijke overtuiging. Wat je zelf mist kun je een ander niet kwalijk nemen. Je kunt en mag een ander zijn hemel niet misgunnen !! Alleen je eigen begrip van/voor  vrijheid hanteren geeft je nog geen gelijk.

Het hele systeem van orgaandonaties begint aardig wat trekjes te vertonen van een vrije marktsysteem, waarin vraag en aanbod door “vrije”krachten moeten worden geregeld. Waarin het regeringsbeleid voorziet door de medici de rol van entrepreneur toe te bedelen. Of geldt de eed van Hypocritisch niet voor artsen, die gespecialiseerd zijn in het uitnemen van organen.

Wat ik al die academische discussies proef is een voorkeur voor orgaandonaties en de vraag richt zich voornamelijk op de wettelijke regelingen hoe deze zo veel en zo snel mogelijk te krijgen. De persoon van de studies blijven echter zelf buiten schot en nemen geen persoonlijk standpunt in als het hun zelf of hun eigen naasten aangaat. Zo blijf de discussie op het niveau van we moeten tot geboortebeperking komen door iedereen behalve mij te steriliseren!! Waar de fout in al deze redeneringen echter in schuilt is dat wildbekwaamheid of onbekwaamheid wordt verward met de vrije wil. Over het bewustzijn zijn geen wettelijke regels te vinden. Zij is niet aantoonbaar in de zin dat er een orgaan is dat het bewustzijn regelt. Er wordt in de medische wetenschap van uitgegaan dat het bewustzijn in de hersenen zetelt, maar daar wordt elektrisch te meten hersenactiviteit gelijkgesteld met bewustzijn.

Hoe integer is de wet als deze door een tijdelijke Kamermeerderheid door steeds verder gaande wetswijzigingen naar eigen overtuiging steeds kan worden aangepast.

Ze hebben orgaantransplantaties terug gebracht tot het niveau als ging om het verwisselen van een lekke binnenband. Moet ik daaruit concluderen dat de zin van het leven bestaat uit het repareren van de defecte motor van een ander met tweedehands onderdelen?

Waarom maken ze de donorcodicillen niet gewoon openbaar , zodat we kunnen volgen hoeveel bekende Nederlanders werkelijk hun organen afstaan. Onze privacy wordt toch al op grote schaal geschonden. Waarom niet zo openbaar en voor iedereen toegankelijk, dat we kunnen zien hoeveel van die organen worden gebruikt voor medisch onderzoek. Medisch onderzoek dat nu allen nog mag  ten bate van verbetering van  transplantatietechnieken. Je kunt dit natuurlijk vrij eenvoudig omzeilen door een herdefiniëren van wat organen en transplantatietechnieken zijn. Het hele bestaan is een orgaan. De hele Nederlandse gemeenschap ontwikkeld zich op organische wijze en ga zo maar door. Medisch onderzoek, dat overigens ook als eufemisme voor dierproeven wordt gebruikt. Als schrikbeeld zie ik al rijen lijken op lange rijen liggen kunstmatig beademd op wie hun koude blauwe lippen en wangen de nieuwste cosmetica wordt getest. Ik zie spoken op het behang zult u wel beweren. Het zal zo een vaart niet lopen Zeker net zoveel spoken als er zonen van de 500 congresleden in Amerika als soldaat dienen in Irak. 1 wel geteld en die komt dan ook nog uit de oliedomme staat Texas. Van mij mag je rustig al je organen schenken zo nodig over de post aan wie of wat je wil, maar leer eerst in het hart van een ander kijken voordat je zomaar iets weggeeft. Maar waarom te wachten tot na je dood, nu al sterven er mensen wegens gebrek aan geschikte donororganen. Het is dan eigenlijk niet wat hypocriet de gift uit te stellen tot na je dood, omdat het dan geen moeite meer kost. Christelijke naastenliefde vraagt persoonlijke offers om het naastenliefde te mogen noemen. Een gift die je steeds kunt herroepen valt niet onder het begrip schenken, maart is meer een toegift op je eigenliefde.

Het doel van het leven is geen uitverkoop van organen hoe graag D66 dat ook wil

*artikel 11 van de grondwet