Salsa Kronkels

SALSA KRONKELS 1

Van de week stond ik ergens in Nederland op de dansvloer. Op laminaat zo als veel arme zaal eigenaren zonder veel verstand van dans laten leggen. Onder het motto als het maar goedkoop en glad is. Bij sommige van die plastic vloeren kun je door de gaten heen de muziek niet meer in je voeten voelen. Muziek uit de laptop van de diskjockey. Opgeslagen als een Mp 3 bestand waar de nullen van afvliegen.  Dat was vroeger wel anders dacht ik even in gedachte afdwalend naar de dagen van weleer.In die dagen hadden de meeste diskjockeys nog hun eigen platen. Een loodzware last. de helft van de diskjockeys had of een hernia of een vriendje roady genoemd. Lijdend aan dezelfde kwaal.Van de meeste  van hun geperste platen kende je elk kraakje, elke overslag. Dat gaf bijna een persoonlijke liefdes band met hun  vinyl. Zo heb ik fantastisch leren dansen door te anticiperen op de fouten waarvan ik zeker wist dat zij zouden komen.D.J. draaide toen nog wel eens een spontane vondst uit een ouwe doos op zolder van oma . Een plaat, die verder niemand had. Een plaat waarvoor je enkel al naar hem toe kwam.

Ik probeerde even rustig te luisteren naar de muziek. De sfeer van de muziek even op mij te laten inwerken voor dat ik met dansen zou beginnen. Haar eerste vraag , voordat zij mij haar ja woord gaf ,was immers geweest: Je danst toch wel op de twee , hoop ik. Ik had stilzwijgend geknikt. Iets wat als een ja kon worden uitgelegd als je niet voor een tweede tel keek.. Mijn danspartner van dat moment een vrij gewone Hollandse schone werd door mijn luisteren wat wrevelig en ongeduldig. Ze uitte haar lichte ongenoegen met de vraag : Waar ben je nou  mee bezig?” Ik zei , ik probeer even mee te tellen met de muziek, zodat ik weet met welke tel ik volgens jou moet beginnen. Oh. zei zij ; Wanneer ga je eindelijk van start ? Ik; Niet zolang jij tegen mij aan kletst . Want telkens als jij mij wat vraagt raak ik de tel weer kwijt. Moet van voren af aan opnieuw beginnen. Ja maar je hoeft toch maar tot drie te tellen. Ik zei  zeker , maar dat kan het tellen niet weten. Tellen is maar gewoon tellen. Elke tel kent alleen zichzelf zo als wij elkaar voor geen tel waard zijn. . Heel vaak zullen wij niet met elkaar dansen, vrees ik. Vrouwen houden wel van mannen die voor hun op hun tellen passen, maar ook weer niet te lang. En zeker niet van Goochemerds die het geen tel kan schelen

Salsa kronkel 2

Als ik eerlijk ben moet ik bekennen; Ik kan helemaal niet tellen. Dat heb ik nooit geleerd van mijn leraar. Ik zal zijn naam niet noemen. De vraag blijft natuurlijk: Kon hijzelf als Cubaan wel in goed Nederlands tellen??. Tellen in de muziek. dat zou voor mij betekenen dat ik met mijn verstand zou moeten luisteren. !! Over de vraag of dat ik überhaupt wel heb zijn de meningen de laatste tijd sterk verdeeld Hoofd rekenen kan ik daar en tegen als de beste, daar ligt het niet aan. Moeilijke sommen los ik zonder gebruik van een rekenmachine op. Op de cent nauwkeurig weet ik wat ik bij de kassa van Dirk moet afrekenen. Ergens rekening mee houden, zeker met de koopjes of de dansmarietjes , is ook meestal geen probleem .Maar weten wanneer ik moet beginnen met dansen door te  tellen daar schort het aan. Op mijn vingers zou het zo nodig nog wel lukken . Maar waar moet ik haar dan mee vasthouden  . Als de muziek al begonnen is ben ik al te laat. Rekenen op je eigen tellen, bezorgt mij diepe hoofdbrekens.!! Wat ik dus doe om dit vreselijk gebrek, volgens velen, in mijn dans te camoufleren is : Ik luister even heel zeg  15 seconden goed naar de muziek. Ik hoor al de verschillende ritmes . Daar kies ik  het ritme uit, dat in mijn oren mij het meest dwingt om te dansen met mijn hart en in het gevoel van de muziek. Want zonder hart en  gevoel draai je, al kun je nog zo goed tellen,  als een L.A. danser zonder kop. Het grote voordeel is , dat ik niet op mijn tellen hoef passen. Als het fout gaat gewoon de muziek de schuld kan geven. Op zo een manier kan iedereen zelfs ik een goede danser zijn . Vooral in zijn eigen ogen. Wie steeds de schuld van zijn onvermogen bij een ander legt, hoeft alleen nog maar hele lange tenen te hebben om salsa kampioen van Nederland te worden. Stuur die beker maar richting Amersfoort.