WEDSTRIJDDANSEN zonder gevorderden

Vrijdagavond was ik in een club in Amsterdam. Vervuld van  de zalige  hoop vooraf op een avondje lekker dansen. De avond daar voor had ik  een club annex dansschool in Utrecht met mijn bezoek vereerd. Een dansschool van wie ik uit een gevoel van piëteit en loyaliteit voor de oorspronkelijke grondlegger de naam niet noemen zal. Wel wil ik zeggen zonder met de beschuldigende vinger te wijzen dat in het dansen al daar elke orde en structuur ontbrak. Een totale wanorde c.q. chaos dus. De basis configuratie van het volkomen ongeoefend zijn. De losgeslagen losbandigheid ten voeten uit. Ik kom niet om te leren hink stap springen. Het niveau was zo bedroevend laag, dat zowel de dansleraar als hij, die hem heeft “opgeleid ” naast al zijn voorvaderen eigenlijk te samen aan het kruis genageld zouden moeten worden. Vervloekt tot in het derde geslacht.  Niet ter aanbidding maar als straf en voorbeeld van wat gebeurd als je zoveel jonge kinderzieltjes aan de duivel van de entropie en het mismanagement verkwanselt. Als je dansschool voor het belang van de leerlingen gaat. Dat je met het kopen en gebruiken van een van ouds goede naam ook niet meteen de kwaliteit van de vroegere dansschool erbij geleverd krijgt werd mij weer al te pijnlijk duidelijk. Na al een half uur hield ik daar wel voor gezien. Vandaar dat ik mij extra verheugde op een bezoek aan Amsterdam.

Entropie in de hoofdstad

Nu was dit bezoek voor al een bewijs voor de tweede wet van de thermodynamica. Een wet , die in grove lijnen stelt dat in een gesloten systeem zonder gebruik van energie , om het te voorkomen, de wanorde toeneemt. Zeg maar zonder ingrijpen van boven af de overhand neemt en een eindtoestand van anarchistische wanorde achterlaat. Wat was er aan de hand? Er waren zo een 5 a 6 mannen, die dachten dat ze met het betalen van het entreegeld het privégebruik van de hele dansvloer hadden gekocht. Die ruimte hadden ze ook wel nodig want al deze barbaren hadden een dansstijl, die het best te omschrijven valt als kleinduimpje met de 7 mijllaarzen. De barbaarse Mongolen (volk) ,die met als enig voorbeeld de filmpjes op You tube, het tot een levensvervulling hebben gemaakt in het grote Guinees book of records te komen. Dit door in een zo kort mogelijk tijd al draaiend een zo groot mogelijk afstand op de dansvloer af te leggen. Die als de bloedige nazaten en enige erfgenamen van de Spaanse veroveraar Hernán Cortéz* ( zie Wikipedia) het door welke ? God gegeven recht menen te hebben de vredelievende inlanders ( ik )voor een tweede keer te moeten vermoorden.

Echt vreselijke “mannen”

Mannen van tussen de 25 en 40, die het ontbreekt aan wat het meest wezenlijke kenmerk van de goed danser is. De kennis van de 4 danselementen. Lichaam, ruimte, kracht en tijd. Die geen idee hebben wat hun lichaam doet of wat hun voetpositie is. Mannen, die zichzelf achterna hollen en voorbij lopen. Die niet weten dat alle ruimte gedeeld moet worden. Die de vrouwen met zoveel kracht tig keer rond draaien, dat die als een sloopkogel een gevaar voor de naaste omgeving vormen. Die daar de hele tijd mee doorgaan. Mannen, die zoals hominidae* armen tot aan hun knieën schijnen te hebben!!  Ledematen, die ze ook zo stijf mogelijk moeten uitsteken. Vrouwen die om hun evenwicht te bewaren arm shine na arm shine doen. Als waren het kapotte seinpalen die letterlijk bij mij treinrampen veroorzaken. Het schijnt die duveltjes uit het verkeerde doosje niet gegeven te beseffen, dat in alles evenwicht moet zijn en maat . Dat de balans niet mag doorslaan naar de een of de andere kant. Zeker niet als aan die andere kant zich mijn tenen bevinden. Kijk dat soort types dwingt mij extra op mijn hoede te zijn. Mijn vechtsportreflexen* komen dan naar boven. Ik krijg de neiging mijn bruine band weer om te doen en terug te trappen want ik voel mij aangevallen. Zo kan dan niet meer rustig dansen met de vrouw van mijn 3 minuten dromen .

*mensachtigen, de voorvader van de huidige mens

mijn vechtsport was het Koreaanse twae kwon do

Kritische beschouwing over de Vaderlandse gewoonte om op en af  te vallen

. Dat breng mij op de suggesties, die Sederick deed in zijn artikel over ; De val en wedergeboorte van Danswedstrijden. Nu moet ik eerst even kwijt, dat met de teloor gang van het wedstrijd dansen de stad Rome, figuurlijk gesproken, echt niet gevallen is. Mooier nog als je die vergelijking zou willen doortrekken uit die puinhopen het Christendom geboren is. De verheerlijking van de heilige maagd. Iets wat ik vandaag de dag in het gedrag op de dansvloer niet terugzie. Daar regeren de godvergeten heidenen!

Was het een drama? Nee dat ook niet. Ik was er zelf bij daar in die sporthal in een voorstad van den Haag . Wat vooral vervelend was; dat de uitslag lang op zich liet wachten. Dat daardoor de stoelen waarop de aanwezigen in grote getale zaten niet aan de kant konden worden geschoven. Dat we even niet konden doen waar we eigenlijk voor waren gekomen. Met onze eigen danskunst bewijzen dat het hele podiumspektakel eigenlijk om ons zelf had moeten draaien.

Waarom Morry van Salsaventura er mee opgehouden is, daarover kun je wel speculeren, maar verstandiger is het om Morry zelf aan het woord te laten. Hoe succesvol die wedstrijden waren kun je , zonder te willen afdingen op de kwaliteiten van Salsaventura als organisatie, je afvragen. De wedstrijdtop bestond op dat moment in 2007 uit ik denk niet meer als 8 top paren van eigen bodem .Het kampioenschap zou dus een soort stuivertje wisselen zijn geworden als er niet een paar met kop en schouders of eigenlijk nog veel verder daar boven uit had gestoken. Kenners weten over welk paar ik het hier heb. Een paar dat je  volgens mij  niet moest binden met regels omdat zij zelf de norm voor dit land  stelde. Ik zeg hier niet mee , dat er geen regels moeten zijn, Welke regels dat zijn , daar laat ik mij eerdaags over uit.

Van de salsa bond Salsa-United heb ik nooit iets vernomen in al die jaren dat ik mee draai met de meute . Ik wist niet dat we al een eigen voetbalteam hadden. Na het mislukte initiatief van Milton Lopez uit Rotterdam, is iedereen vergeten mij te vertellen dat er in onze dans realiteit initiatieven bestonden om de rijen aan een te sluiten. Tegen wie ? Tegen elkaar? Salsa is in dit land toch echt te marginaal om als concurrent door andere dansstijlen te duchten te zijn. Die nemen het salsa dansen gewoon mee ik het lespakket tussen ballroom en latin dansen door. Kun je in 3 maanden alles leren over de dood op de dansvloer.

Nu gaan we dus rebooten. De vraag is natuurlijk wat en hoe gaan we wat opstarten. naast de alles bepalende vraag heeft dat wel zin. Heeft het zin om een doodgeboren kind te reanimeren ?? Nu las ik in dat stukje misplaatst op mijn tijdslijn , dat er in ieder geval 5 redenen zijn om aan te nemen , dat het kind slechts schijndood was.

Repliek

1 De meeste Afro Cubaanse Latin dansstijlen, horen die heupwiegende latinboys uit de steile danswereld nu ook al bij ons, hebben de Cubaanse danzon als basis. De mensen in dit land, die naast weten wat deze dans inhoudt hem ook nog kunnen dansen zijn op de vingers van een hand te tellen.  Je kunt dus rustig het een en ander beweren. De cubanen, die nauwelijks bij het wedstrijd gebeuren betrokken zijn , zullen je zeker niet tegen spreken. Deze muziek werd groot gemaakt door danswedstrijden!! Nu heb ik heel het internet afgegoogeld naar bewijs voor deze stelling, maar helaas niets maar dan ook niets kunnen vinden. Je beroepen op een historische oorsprong is daarmee wat tendentieus. Als je al iets over de danzon wilt zeggen kun je ook beweren dat deze muziekstijl de burgerlijke fatsoensnormen binnen de muren van de danszaal rond 1900 in Havana bracht . Als er al wedstrijden werden gehouden waren deze eerder een vorm van entertainment als dat ze bijdroegen aan een grotere sociale ontwikkeling van ook de arme Cubanen. Die overigens geen toegang hadden tot deze danslokalen. Daar naast waren de meeste van die wedstrijden niet bedoeld om een overdreven niveau van acrobatiek te propaganderen. Deze dansparen werden beoordeelt op stijl en finesse van uitvoering. De beschaving vierde hier dus hoogtij, tegenover de huidige barbarij. Iets wat iedereen op zijn klompen kan aanvoelen.

2 Een wedstrijddanser is niet automatisch een goede docent. Eigenlijk als ik kijk wat daarvoor de benodigde capaciteiten zijn is dat in schijnbaar tegenspraak met elkaar . Een goede docent wordt gekenmerkt door heel veel altruïsme en liefde voor zijn leerlingen. Hij cijfert een groot deel van eigen belang weg of zorgt voor een flinke overlap. Wedstrijdparen hebben vooral behoefte aan een gezonde dosis competitie drift . Het zijn de nieuwkomers de jonge mannetjes apen die hun positie op de apenrots moeten bevechten. Het niet zo een heel sociaal verlangen om de baas te willen spelen of beter te zijn als de rest en dat ook te willen bewijzen. In steeds weer dezelfde krachtmeting. Natuurlijk zijn er uitzonderingen op deze regel , maar die ontwikkeling tot pedagoog vindt vooral plaats na de wedstrijdcarrière.

3 Volgens Sederick zou ik dus die dansers die aanleiding waren voor dit artikel een podium moeten bieden om hun kunstjes te vertonen. Daar mee verleen ik ze , vrees ik, een soort van erkenning, die ze absoluut niet verdienen. Dat soort dansers moet eerst de basale kennis van de dansbewegingen uit hun hoofd leren voor ze  überhaupt een stap op een podium mogen zetten. Poppenkast kan ik overal zien.. Erger nog ze hebben zo een voorbeeld functie voor beginnende dansers, die denken dat het dansen als een kip zonder kop het hoogst haalbare is en dient te worden nagestreefd. Als dit soort praktijken werkelijkheid wordt laat mij dan alsjeblieft in de ballotagecommissie zitten, dat ik dit soort nitwits een voor een afschiet. Gaten schiet in een abnormaal groot ego, daar doe ik het voor.

4; Je bent op zijn zachts gezegd een soort van prostitué of in ieder geval een vrouw van lichte dansen als het dansen vooral gebeurt om er munt uit te slaan. Dat je in financieel opzicht iets terugkrijgt voor de kosten, die je moet maken staat daar los van. Daarnaast ken ik na al die tijd niemand, die van het lesgeven en het hebben van een dansschool miljonair is geworden. De meesten spelen net quitte en houden er een bescheiden pensioentje of zakcentje aan over. Als ze heel veel geluk hebben de eeuwige liefde en waardering van al hun leerlingen, maar met medailles alleen beleg je geen boterhammen. Het schijnt in dit land zo wie zo makkelijker om een onderscheiding te vergeten als toe te kennen. Wie rijk wil worden met dansen heeft het verkeerde beroep gekozen. Lesgeven is een roeping of dient dat in ieder geval te zijn als je de liefde voor het dansen wel overbrengen zonder eigenbelang wel te verstaan

5 Brengt mij het bij het voor laatste punt . De kameraadschap onder de dansers. Als die kameraadschap alleen onder wedstrijddansers plaats heeft is het met het overgrote deel van het dansen wel heel erg droevig gesteld. de kameraadschap onder wedstrijddansers kan ik het best vergelijken met dat gevoel van kameraadschap dat leefde onder frontsoldaten in de eerste Wereldoorlog. In de loopgraven ben je verbonden door een gezamenlijk lot. Een noodlot dat allen zonder onderscheid treffen kan. Maar eenmaal in de stormloop ( het podium) is het ieder voor zich en God hopelijk voor ons allen. Dat er vriendschappen en liefdes ontstaan tussen dansparen heeft meer van doen met de persoonlijke voorkeur als dat dit direct voortvloeit uit het dansen zelf . Niet iedereen kan je vriend zijn. Het gaat hier dus eerder om een gevoel van onderling respect. Of je wint of verliest, ik laat je als danser in je waarde.

6 Niet de sociale media , maar door het goede voorbeeld , het rustig zien dansen wordt de verjonging in goede banen geleid en blijft de dansvloer voor iedereen toegankelijk. Nu haken veel oudere paren af, die het beu zijn om voortdurende te moeten opletten en daardoor niet meer de rust vinden om klein en gezellig met elkaar te dansen. Wat je daarmee overhoudt zijn de show nerds voor wie geen dansvloer groot genoeg is om dat hun macho ego altijd nog groter is.

Conclusie

In die club in Amsterdam zullen sommigen mij een tijdje moeten missen. In ieder geval tot mijn blauwe tenen en de blauwe plekken op mijn hart en ziel genezen zijn. Want met een blauw hart kan ik niet dansen. Ik ga wel naar het hoge Noorden. Waar ze  in grote meerderheid tegen de sleepwet hebben gestemd. Wie weet  dat ze mij maar daar nog kunnen meeslepen in mijn levenslang durend verlangen naar echt puur dansen. Ben ik nu ook tegen het wedstrijd dansen in het algemeen.? Absoluut niet. Ik ga er persoonlijk graag heen en ze zullen me zeker weer zien . Al was het maar om een van de bovengenoemde redenen. Zelf doe ik niet mee aan wedstrijden. Ik ben namelijk al kampioen in de enige stijl die niemand anders zo goed beheerst als ik. Me eigen onnavolgbare stijl . Dat dat voor sommige een kelk van lijden is .Kruisbestuiving is geen wet, maar leidt wel tot nieuwere vormen van dansen. HET ZEI GEZEGD

Ludo ; Amersfoort 24-03-2018