SALSATHERAPEUTEREN

SALSA THERAPIE

Bejaarden zo als ik mezelf rustig mag noemen , ontwikkelen naast allerlei lichamelijke kwalen ter compensatie en voor het broodnodige evenwicht een overdosis altruïsme*. Als de kinderen de deur uit zijn en de oudere medemens wat rustiger aan moet doen bij het ontplooien van lichamelijke activiteiten als het rijden van de Elfstedentocht. Hij door schade en schande heeft geleerd, dat het heilloos concurreren met anderen een gepasseerd station is. Breek de tijd aan, dat zich de romantische liefde kan ontwikkelen in twee tegenovergestelde richtingen. Zij kan devalueren of evolueren. In het eerste geval verwordt het tot een volledig gericht zijn op zichzelf. Een soort über egoïsme. Dit zorgt voor het prototype van de knorrige ouwe zeurkous , de mopperkont , die alleen met zijn eigen zielige  situatie bezig is en voor wie ook echt vroeger alles beter was. Velen wensen hem daar ook naar terug. De schrik van elke wijkverpleegster. Bij zo een bejaarde op bezoek gaan en hem moeten aanhoren jeremiëren vergt het uiterste van je Evangelische Christenplicht.

In het laatste het gunstigste geval stelt de bejaarde zich juist open voor de wereld. Laat deze vrijelijk toe in zijn belevingswereld. Andere meningen stromen door zijn aderen als noodzakelijk nieuw bloed. Hij leeft zich in in anderen. en laat dat nieuwe licht op de wereld zijn oude dag verwarmen. Deze lieve opoe ontwikkeld ,als de broer van Sinterklaas, zo een groot gevoel voor medemenselijkheid. De geestelijke rijkdom , die dit schenkt is genoeg beloning om hem nu al in de hemel te doen wonen . Je begrijp al , dat ik dit artikel heb geschreven om mijzelf weer eens een veer in het gerimpelde achterwerk te steken om zo de gebraden haan uit te kunnen hangen. Maar wat is nu de link met het salsa dansen. Ik zal dit in het onderstaande uitleggen

In elke verhouding komt soms de klad. In de loop der tijd wordt elke relatievorm geteisterd door sleur en gebrek aan fantasie . Wat eerst spannend oorspronkelijk en uitdagend was wordt gaandeweg gewoontjes en zo vanzelfsprekend als maandag wasdag en woensdag gehaktballen. Valt daar nu niks aan te doen. Zeker wel ! Een (on)betaalbare *vorm van therapie kan worden gevonden in het salsa dansen. Je kunt als paar met genoeg durf en fantasie je inschrijven bij een als goed bekende staande dansschool. Of de man en vrouw samen ook alle lessen tot een goed einde brengen hangt grotendeels af van de ruimte die de partners elkaar geven om fouten te mogen maken. Of zij samen tot een voor hun beiden werkbaar model kunnen komen uit wat de leraar aan lesstof aanbiedt. Niet iedereen is even snel in het oppakken van de dat wat geleerd moet worden. Om samen gemotiveerd te blijven juist in de begin fase is een goede leraar essentieel. Wat een hele goede leraar kan, is niemand het gevoel geven dat hij of zij onderaan in de pikorde staat. Een goede leraar maakt zijn moeilijke leerlingen nooit belachelijk of stelt hen ten voorbeeld voor de overige deelnemers. Een goede leraar relativeert zijn eigen kunnen door middel van anekdotes, die vertellen dat ook hij vroeger een stoethaspel was. Een goede leraar stelt zijn leerlingen op de eerste plaats.

Het duurt zelfs bij de besten van ons maanden voordat de geleerde pasjes ook echt een beetje op dansen beginnen te lijken. Ik had daar zelf ongeveer 9 maanden voor nodig en leer nog steeds. Door voortdurend te observeren wat er goed is, wat er met wat goede wil verbeterd zou kunnen worden en hoe het vooral niet moet. Je kunt rustig zeggen dat jullie mijn lesboek zijn.

Er is nog een andere vorm van ” therapie” die onderbelicht blijft. Die wat meer in de schaduw staat, omdat zij individueel op de dansavond zelf gegeven wordt. Ik bedoel daarmee niet dat je de hele avond met een ander als je vaste partner moet dansen. Zeg maar gekleed overspel staat te plegen. Dat is anti sociaal en zorgt alleen maar voor herrie in de tent en krassen op de vloer . Maar het kan ook anders. Als bejaarde zielenherder van de dansvloer kan ik , zeg maar als intermediair, bemiddelend  optreden. Je kunt en je respect betuigen en een helpende hand bieden door als oude man een vrouw te vragen.  Die vrouw , waarvan je ziet , dat ze samen met haar vriend of man uit is, maar die nog geen minuut samen hebben gedanst, terwijl ze als een uur binnen zijn. In veel gevallen kan zij beter dansen als haar vriend of man. Hij klapt daar door volledig  dicht. Die vrouw zendt op non verbaal niveau noodsignalen om ten dans te worden gevraagd. Daar ga ik als hulpverlener graag op in. Daarvoor vraag ik eerst even beleefd toestemming aan hem. Niet omdat hij de baas is, maar ik zeg daarmee dat ik de verhoudingen kent. Dat ik weet dat hij er is en hoe belangrijk dat is. Hij hoeft zich dan niet gepasseerd te voelen. Je betuigd hem dus je respect, daarmee wordt je niet langer een concurrent, maar een beetje zijn vriend . Je leent zijn vrouw dus even, omdat zij in vele opzichten aantrekkelijk is. Vervolgens kruip je er niet meteen boven op . Je geeft haar alle ruimte . Je begint in een zeer open positie, waarbij je alleen haar handen vasthoudt. Heel rustig voel je aan waar de klik zit in het zoeken naar de de gezamenlijke basispas. Vervolgens draai je haar heel rustig rond zodat heel haar schoonheid als het ware uitwaaiert, volledig en van alle kanten tot zijn recht komt . Je blijft niet continu draaien , maar zorgt steeds voor een connectie in het zoeken naar wat zij kan en wil.. Het gaat om een vloeiend samenspel zonder rukken en trekken. Als in slow motion bijna lijkt zij dan als de zwaan van het dansen te gaan zweven. Ze wordt het in het geel geklede meisje in de nachtwacht van Rembrandt. Als je zo met een vrouw danst kan haar vaste partner weer opnieuw haar intrinsieke schoonheid ontdekken. Je gaat dus niet demonstreren hoe goed jezelf bent. Je gaat niet de macho uithangen want daar heb je alleen jezelf mee. Na afloop van de dans breng je haar keurig terug naar haar partner en bedankt hem. Vaak maak ik nog een praatje met hem en vertel wat grappige voorvallen en anekdotes over het dansen. en mijn eigen gestuntel van vroeger en nu. Ik leg hem zo indirect uit, dat het allerbelangrijkste in het dansen is , niet het showen maar het echte samenzijn op de dansvloer . Dat als je van iemand houdt en haar dat ook toont , dat dat  de beste leerschool voor het dansen is.   Dat je net als goede seks met dansen heel rustig moet beginnen om  evenwichtig je draai te vinden.

Dat al dat vele draaien, meer weg heeft van puber sneks. De rest van de avond kun je in zijn en haar ogen geen kwaad meer doen. en hebben zij samen dansend een prettige avond. Iedereen blij !!

Kijk goed dansen met vrouwen is geweldig daar hoor je mij niet over klagen, maar door dansen ook anderen gelukkig maken geeft nog een extra dimensie aan het dansen. Ik lijk wel in de wieg gelegd voor missionaris. Jullie denken nu dat ik veel weg heb van de moeder Theresia van het salsa dansen, dat ik mij volledig opoffer ten dienste van mijn naaste.. Zo bont wil ik het nu ook weer niet maken, maar een ander helpen door zelf ook lekker te dansen, daar kan ik als mens geen genoeg van krijgen.

Nu hoef ik alleen nog maar na te denken hoe ik die gemeenschapszin ook jongeren aanleer. Geen gemakkelijke opgave voor iemand die in zijn tijd al zo een lastige leerling was, die hij letterlijk in de hoek moest staan van zijn leraar Beo Barton

* onbetaalbaar omdat in geld niet valt uit te drukken hoeveel extra levensplezier en geluk je van lekker salsa dansen krijgt Afbeeldingsresultaat voor altruisme

 

 

 

Altruïsme of onbaatzuchtigheid is een handeling, een gewoonte of een ethische doctrine. Het woord is voor het eerst gevormd in 1851 door de filosoof Auguste Comte (1798 – 1857), afgeleid van het Latijnse woord “alter” (een ander) in de betekenis van onbaatzuchtig in tegenstelling tot het veel oudere woord egoïsme.

Altruïsme – Wikipedia

https://nl.wikipedia.org/wiki/Altruïsme