DISTINGUO HOMO EST*

discrimineren   is de mens eigen

 

 

Misschien moeten wij  de wereld af en toe even stopzetten, terugdraaien en  rustig even na  denken ! Waarom kom ik daar  nu mee? Vanavond zag ik, bij toeval een stukje van’ de wereld draait’ door. Infotainment heet dat tegenwoordig, geloof ik. Nieuws is tegenwoordig alleen maar het aanhoren waard als het ook leuk gebracht wordt. Er om te lachen valt en hoogstens uit sentiment een traantje uit de ooghoek kan worden weggepinkt. De presentatoren tot de inteelt crowd van the young and beautifull people behoren.

Op het scherm was een ‘donkere’ Surinamer vrolijk lachend en druk sticulerend bezig iets naar voren te brengen. Typisch een ‘Surinamer,’ zo als hij zich soepel en lenig  bewoog met grote gebaren. Vast een profvoetballer, dacht ik bij mijzelf,  met de ‘sportieve’ vooroordelen van een willekeurige blanke aan de zijlijn.

 

Wat het onderwerp was, als het al ergens over ging weet ik niet?!  voor de derde keer  betrapte ik mij met deze gedachte op een vooroordeel. 3 keer binnen één minuut is toch naar goed gebruik in dit land   het normale scheepsrecht, verontschuldigde ik mij. Het geluid van de tv stond als gewoonlijk uit. Ik hoef die  Jan Nitwitten* van VIVWPIN (very important, very white persons in the Netherlands ), een soort wip-inns voor doorsnee domheid niet ook nog te horen praten. Dat soort gezwets leidt mij alleen maar af van belangrijker zaken . Mijn schrijfarbeid of mijn werk aan mijn memoires in dichtvorm.

Nu zat ik toch even stil te kijken. Overvallen door de gedachte. We zijn in dit land nog niet echt bevrijd. Wel van de moffen dat waren we al toen wij in 1958 toetraden tot de E.E.G. maar van onderhuidse discriminatie en achterstelling nog bij lange na niet . Ik besefte beter dan Mathijs Nieuwenhuis waarschijnlijk aan die vrolijke blonde kop te zien dat dit pas het geval is op het moment dat boze zwarten of andere minderheden op het scherm hun eerlijke mening naar voren mogen brengen. Hoe of waar doet niet ter zake. Daar alle tijd, ruimte en aandacht voor krijgen . Geen hond op dat ras Baudet na er meer van opkijkt dat die mensen ook gewoon heel intelligent, zelf intelligenter dan ik kunnen zijn . Vreselijk boos nog erger dan ik . Het recht hebben net als ieder ander hun hart te luchten , te protesteren, kwaad met hun vuist te zwaaien. artikelen te schrijven en leerstoelen te bekleden. Ze niet alleen maar lief en aardig  en bovenal braaf hoeven te zijn.

 Dat velen  boos zijn is niet helemaal zonder reden  . De zwartste bladzijden in onze vaderlandse geschiedenis van Oost tot West  gaan daarover. Dat hun de vrijheid werd ontnomen op elke gewenste manier voor zichzelf op te komen.. Vanaf de goeieouwetijd tijd van Willem de zwijger , het ‘ideale’ rolmodel lijkt het voor de meesten vooral blanke. Boekwerken, mag je rustig stellen , die gaan over onderdrukking, slavernij , over het achterstellen van hun huidskleur , gewoonten en gebruiken, hun godsdienst bij de onze.

 

Maar bedacht ik, mijn eureka moment ; het is evenzeer een vorm van discriminatie van iemand alleen een bepaald type  gedrag te verwachten. Zeker wanneer dat patroon  berust op stereotypen en verwachtingen  strikt  verbonden  aan afkomst,  huidskleur, geslacht of leeftijd . Niet alle Marokkanen rappen! Net zomin als alle vrouwen ongeacht hun leeftijd van seks met alleen blanke of alleen donkere mannen houden. Bejaarden alleen maar hulp behoevend zijn.

 

Toch zal het, vrees ik, nog wel even duren voordat dat deze ‘sociaal-culturele’ discriminatie* de wereld is uit geholpen. Want om het zover te laten komen moet elk spoor van ‘superioriteit’ van welke kant dan ook     , blank net zo goed als zwart, mannen net zo goed als vrouwen  en op elk gebied tot het verleden gaan behoren. Door een gezamenlijke inspanning de wereld uit zijn geholpen .Tot het zover is kan iedereen  in plaats van de homo sapiens beter zeggen in mijn ergste potjes latijn:  distinguo homo est*. En geloof me dat heeft niet met gedistingeerd te maken

 

 

Tot die tijd ben ik schijnbaar verplicht te doen of mijn neus bloed. Tot die tijd  van ‘tempo doeloe’ tot het verre en grijze  verleden behoort moet ik, vrees ik, blijven dromen over die schattige negerkindertjes die gezellig buiten spelen samen met de kinderen uit de buurt op de rode heuvels van de staat Georgia.* Als het even kan zonder zorg toeslag. Of dat ze in de buurstaat Alabama alleen nog vurig kruistekens slaan tijdens de dienst in de kerk. Om God op hun blanke knieën te danken voor hun zwarte buurman . Droom ik er voor Nederland van dat ze die  vervallen woontorens in de Bijlmer nu eindelijk eens slopen . Zwart en blank samen.  Aangevuld zo nodig met wat Turken en onder de keelklanken van wat  rappende  Marokkanen .  De zwarte bewoners en anders taligen  na jaren lang geleden te hebben onder verpaupering en discriminatie   zullen huisvesten in het Nieuw Jeruzalem van onze tijd.  In dat chique oud Zuid. De buurt rond het concertgebouw. Om het Gooi en al die door gedraaide gevallen zetten we dan welk een heel heel hoog hek. Of discrimineer ik nu de toekomst?

Ludo 6-01-2020

* Een beeld ontleent aan de beroemde toespraak van dr. Martin Luther King

sociaal-culturele discriminatie; een moeilijk te speuren vorm van ongelijke behandeling omdat zij berust op een wederzijdse acceptatie van stereotype gedragingen die door de tijd heen gegroeid zijn en waar beide partijen zich veelal veilig bij voelen. Toch is er sprake van achterstelling omdat de onderliggende partij niet de mogelijkheid krijgt of leert kennen zichzelf te zijn .