THEODICEE als gevoel van rechtvaardigheid

Theodicee , de rechtvaardiging van God

Van de week was er een korte zei het felle discussie op Facebook over de vraag of God het kwaad geschapen heeft. Het bevestigen van het antwoord op deze vraag lijkt vooral belangrijk voor atheïsten, die daarmee hun afwijzen van zo iets als God schijnen te kunnen rechtvaardigen. Over de vrije wil zwijgen de meeste van dit type heidenen angstvallig. De redenatie er achter  is;  als Hij het kwaad geschapen heeft is hij ook automatisch schuldig aan het leed, dat dit kwaad op zijn geweten heeft. Over het goede van God hoor je de ongelovige zelden.

Ik ga hier niet dieper in op de vraag of God of een god wel of niet bestaat of kan bestaan. Dat is een vraag, die ieder voor zich voor zichzelf mag beantwoorden. Beide mogelijke uitkomsten verdienen evenveel respect. Wat dit artikeltje poogt te zijn is een oefening in redeneren. Om het verstand scherp en bij de tijd te houden.

Nu is het om te beginnen al een Godspe om aan te nemen, dat de Heer zich tegenover zijn eigen schepselen verantwoorden moet. Een godsdienst is geen democratie, alhoewel veel gelovigen daar anders over denken in deze tijd, waarin het individu centraal staat. Je kunt dus ook beweren, dat de godsdienst het tij van de tijd of de tijdsgeest tegen heeft. Vooral in die landen waar het neoliberalisme de tijdgeest juist mee heeft. Nog even voor de duidelijkheid godsdienst is iets anders als het geloof. Godsdienst is de vereniging van gelovigen onder al of niet eenhoofdige leiding, die in een kerkgenootschap de gelovigen samenbrengt. Een kerk, die regels en grenzen stelt aan wat je mag geloven om nog als zeg katholiek of moslim door het leven te gaan. Een kerk dus die wel de geloofsopvatting en inhoud bepaald , maar niets of weinig van doen heeft met de persoonlijke verstandhouding van de gelovige tot zijn God. Een kerkgenootschap en Godsdienst is bijna per definitie mensenwerk al zullen veel gelovigen het ook zien als een werk van Zijn genade. Het lijkt een tegenstrijdigheid, maar de gelovige heeft de positieve vrijheid , gevrijwaard van de negatieve vrijheid van atheïsten, om een deel van zijn vrijheid in handen van zijn kerkleiders te leggen. Hij offert daarmee een deel van zijn vrije zei het slechts tijdelijk op. Nu is alle bestaan in dit aardse tranendal tijdelijk. Als je gelooft, dat door je nu te onthouden van zonden later dubbel en dwars beloond zult worden. Is dit eigenlijk het lekkerste calvinisme van het zuiverste water. Sparen voor later met een duizendvoudige rente . Daar kunnen neoliberalen, die bij voorkeur iedereen zijn spaargeld gebruiken voor hun politiek toch weinig tegen hebben.

Over Goed, Kwaad en slecht ;patroonherkenning

Om te kunnen praten over kwaad en goed is een zekere begrenzing van die begrippen noodzakelijk. Zo niet wordt het een soort van ins blaue hinein babbelen. Wat mij brengt op de stelling ;God is geen babbelbox. Een zinledig zwetsen waar  geen enkele discussie op het meesterwerk van James Joyce  na mee is gebaat. Zo wil ik om het overzichtelijk te houden stellen dat het Goede de juiste werking van alle wetten is , natuurwetten hierbij inbegrepen. Waaruit volgt: Het slechte ,wat voor mij de keerzijde van het goede is, is het niet of nauwelijks functioneren van die wetten. Het kwade is dan het gevoelde leed, dat door de slechte of mindere  werking wordt veroorzaakt. Deze definitie biedt de mogelijkheid om te verklaren, dat ook het goede leed en kwaad kan veroorzaken. het kwade is inherent aan het gevoelsleven van de mens. Een gevoelsleven wat wel door God geschapen is, maar waarvan hij niet bepaald wat er wordt gevoeld. Dit is in het kort de stellingname. Wat we vooral zien bij leed, dat als kwaad omschreven wordt is dat het verpersoonlijkt wordt in zijn beleving. Als absoluut gevoeld. Voor dit persoonlijke onbegrepen leed wordt vervolgens alleen God ter verantwoording geroepen als of God die verantwoording aan het individu schuldig zou zijn. In het Griekse drama kennen we een dergelijke geestesgesteldheid als Hybris ( zoeken we op ). Wat we als mens doen is onszelf in het centrum van alles plaatsen en God daarmee uitdagen.. We vergeten daarbij dat God en van alle tijden is , van alle mensen en verantwoordelijkheid draagt voor het totaal van de schepping. Dat elk van ons maar een momentopname is van de eeuwigheid. dat onze visie op die eeuwigheid dus ook niet meer als een momentopname kan zijn.  Dat er over de tijd heen een andere balans tussen goed en slecht kan bestaan als wij nu kunnen ervaren. Uitgaande van zo weinig gegevens God toch verantwoordelijk stellen voor alle tranen, die jij als mens schreit , dient in wezen alleen ter bevestiging van je eigen kijk op hoe belangrijk je bent. Het kwade is niet de schaduw van God, maar de schaduw , die de mens zelf werpt over zijn eigen bestaan. Wie God waardig wil zijn, zeg ik als oud misdienaar , streeft naar eigen verantwoordelijkheid. Bid tot God maar bekeer je tot jezelf.

Theodicee

Nu zag ik op het onvolprezen Wikipedia , de meest mogelijke kennis voor allen, een aantal theorieën over de rechtvaardiging van het voorkomen van het kwaad. Aannames als logische bouwwerken van redeneertrant, die theologen hebben bedacht om die schijnbare tegenspraak in het bestaan van God te verklaren. Voor de al gevonden antwoorden verwijs ik graag naar het overzicht op Wikipedia. Wat veel van deze theorieën gemeen hebben is dat zij het geloof in de almacht van de Heer beperken. Ze onderwerpen, daarmee God als het ware aan de leer van de causaliteit. God zou onderworpen zijn aan het gevolg van zijn daden. Maar dat is net het mooie aan God zijn, dat dit voor God helemaal niet op hoeft te gaan. Als God rijdt op een fiets zonder achterlicht is hij nog steeds licht.

God is namelijk helemaal niet onderworpen aan wetten. God schept wetten, maar of hij ook verantwoordelijk is voor het goed functioneren daarvan is als vraag door mensen niet te beantwoorden. Wij mensen missen gewoon zicht top het totaal plaatje . God daaraan te willen onderwerpen is de kif en jaloezie van broddelend mensenwerk. Als ik God was zou ik ook zeker boven dat alledaagse gekijf , roddel en achterklap verheven willen zijn. Als ik God was zou ik ook denken als jullie elkaar wederzijds willen afmaken, ga je gang, maar niet in mijn Naam. Als ik God was kwam bij mij de Telegraaf, Facebook , de Story of de Privé er zeker niet in. Daarom geloof in God , maar bouw aan jezelf