DE TIEN MEEST GEMAAKTE DENKFOUTEN!

DE TIEN MEEST GEMAAKTE DENKFOUTEN volgens Ludo!

1; denken dat de liefde valt of staat met het berijden c.q. temmen van een wild wit paard en een gelijksoortige prins. Witte paarden in bed zijn even zeldzaam als een witte olifant op de gang. Of achter het behang. De liefde in elke relatie draait om een ander, zo niet zie vooral jezelf en je eigen belang in de spiegel van een gebroken hart.

2; denken dat de oplossingen voor maatschappelijke of emotionele problemen van politici, je vriend/vriendin of familie zullen komen.

2a; denken dat de oplossing wel zal komen van hen die pretenderen het beter te weten. De gedachtegang: meneer pastoor zal het wel beter weten en anders de paus. Voor de meeste problemen op welk vlak dan ook zul je zelf met oplossingen moeten komen. Een ander kan je hoogstens de hand reiken of je licht bijsturen in de juiste richting . Waaruit met eniger zekerheid volgt; maatschappelijke problemen kunnen alleen met vertragende werking van boven af geregeld   worden. Moeten diffunderen, zoals dat heet, oftewel langzaam in alle lagen van de maatschappij doordringen. Dat kost veel tijd. Ook al, omdat verstand, inzicht en het durven accepteren van kritiek ongelijk verdeeld zijn.

3; denken dat je als je geen aandacht aan de problemen schenkt, deze na verloop van tijd uit zichzelf als sneeuw voor het ware licht zullen verdwijnen. Dit gebeurt even als wonderen zelden of nooit. Hoogstens raken zij uit het blikveld of ondergesneeuwd door de volgende generatie problemen, maar je kop in het zand steken heeft nog nooit je kinderen, je huwelijk, het klimaat of de toekomst gered.

4; Veronderstellen, het gemene stiefbroertje van het wetenschappelijk denken dat de toekomst een verlengstuk van vandaag is. Door zo te denken houd je als typische reactionair het conservatisme in stand en stagneren nieuwe mogelijkheden, omdat je in het beste geval alleen inzet op het verder ontwikkelen van de al bestaande mogelijkheden. Iets wat in de meeste gevallen niet leidt tot verbetering, maar tot geestelijke luiheid, een overmaat aan bureaucratie en lethargie. Voor echte creativiteit en totaal nieuwe ontdekkingen, het durven accepteren van nieuwe ontwikkelingen is een open en onbezoedelde geest een eerste vereiste. Bij gebrek daaraan wordt de oplossing te vaak gezocht in een schuiven met komma’s en decimalen. Een servo-oplossing die je vooral tegenkomt in de hedendaagse politiek. Voorkom dat je als oplossing voor alles teruggrijpt op het landbouwgereedschap van je vroegste voorouders. Dat was namelijk de vuurstenen handbijl.

5; geen onderscheid kunnen of durven maken tussen theorie, de werkelijkheid of de snoeiharde praktijk. Dit leidt tot de gevaarlijke neiging om de werkelijkheid aan te passen aan de theorie. De mens aan de regelgeving en het protocol, in plaats van werkelijk te onderzoeken wat er aan de hand is. Of de durf om de loop der dingen zijn natuurlijke gang te laten gaan. Want uiteindelijk kan niet alles genezen worden. De kennistheorie is alleen bedoeld om een idee van het bos te krijgen door wat overbodig lijkt voorzichtig weg te snoeien. Het protocol om een simpele handleiding te hebben, hoe of waar te beginnen.

6; denken dat wat gisteren goed werkte vandaag niet kapot kan gaan. Alleen in het luchtledige bestaat geen frictie of slijtage . In dit aardse tranendal is alles onderworpen aan de wet van achteruitgang en verval die versneld wordt door het waanidee dat alles goed gaat of dat het gisteren beter was! Anders gezegd; ook het goede vergt voortdurend onderhoud.

7; het heden verwarren met een als een wisselkind aangenomen verleden, wat politici van conservatieve christelijke en liberale snit en stellen die al 50 jaar met elkaar getrouwd zijn voor lief nemen. Daarmee wordt het verleden geïdealiseerd tot dat zij stikt of verdrinkt in haar eigen leugens. Worden moeiteloos de zwarte bladzijden uit het verleden genegeerd of uit het volksgeheugen gewist. Als waarden en normen zich niet kunnen aanpassen aan de tijdgeest worden zij, al lijken ze de vermoorde onschuld tot dodelijke letters. Tradities die zichzelf hebben overleefd zijn als bejaarden die zich in hun wrakke rolstoel met twee lekke banden met beide handen vastklampen aan een laatste en fatale schijn van leven. Conclusie: De huidige tradities zijn op hun best een aan de moderne tijd aangepaste en dus eigentijdse variant. Een kleinkind van de oorspronkelijke. Zo niet leefden we nog in de Middeleeuwen waar het stedelijk bestuur naast de pest ook de echte zwarte piet was.

8; denken dat jijzelf altijd gelijk hebt, omdat je jezelf niet kunt horen tegenspreken. Luisteren en praten geen zintuiglijke functies zijn die tegelijkertijd plaats kunnen vinden. Daarvoor ontbreken in de menselijke hersenen eenvoudig weg de mogelijkheden. Gebruik je iPhone eens een dag alleen als voicerecorder en je zult van de ene verbazing in de andere vallen. Dit geldt in de eerste plaats voor schrijvers die zichzelf niet teruglezen.

9; denken dat de oplossing komt van de wetenschap of het geloof in God. Goddelijke wetten gaan niet samen met natuurwetten, terwijl de wetenschap zich ervoor moet hoeden geen geloof te worden, nog de plaats daarvan moet willen innemen. Wat daarnaast ook voor politieke stromingen geldt.

Natuurlijk kunnen beide elkaar bestrijdende denkwijzen elk voor zich antwoorden formuleren. De te vermijden denkfout daarbij is dat wie meent het juiste antwoord gevonden te hebben of door genade verkregen heeft, daarmee nog niet de eeuwigdurende waarheid in pacht heeft. De waarheid is als kenobject van wat ons het liefste is namelijk niet onveranderlijk en absoluut zo als makkelijk door de emotie wordt aangenomen, maar vooral arbitrair en volkomen subjectief. Je kunt ook helaas niet allemaal van dezelfde vrouw houden, zo als mijn opa zaliger zei, met zijn blik op de borsten van de buurvrouw.

10; denken dat de kleur groen staat voor kerngezond . Er zijn genoeg voorbeelden van het tegendeel. Luidt de uitdrukking niet gifgroen? Groen is ook de kleur van de islam, zonder bij deze te willen beweren dat de islam niet gezond is. Alleen dat de beleving van een politieke kleur louter subjectief is, omdat geen kleur met een andere te vergelijken valt. Of anders gezegd; zwart zegt niets over groen! Dat toch proberen leidt tot vreemde taaltaferelen.

Conclusie

Wie deze denkfouten bij zichzelf weet te voorkomen, hem of haar haar wacht een gezegend nieuwjaar.

Ludo