EVERY SLIP OF SOMEONE ‘S DICK !(satire)

Naar het beeld van zijn onveranderlijke  gelijkenis  leef ik als  een echte vent. Geëmancipeerd, wit, boos of toch eerder het tegendeel,  net als de rest van deze met uitsterven bedreigde diersoort. Maar toch naakt het besef dat ik leef in een eindtijd van inhaalslagen. Terwijl het kamp van de andere sekse  moedwillig  en de klok rond probeert de lans het wapen bij uitstek van de man mij uit  handen te  slaan. Is het dan vreemd dat ik ondanks mijn ballen volkomen weerloos en gecastreerd tegenstribbel in een laatste moeizame poging het vege lijf als tempel van mijn ziel te redden? Met alles wat mij voor handen komt tekeer ga. In deze eindtijd van  neurotische sociale veldslagen waarin  enig besef van fatsoen allang tot de gouden eeuw van  een verzwegen verleden behoort.

 

Waaruit die inhaalslagen bestaan? Laat ik hier dit antwoord op geven. Plotseling is er voor veel meer andere zaken aandacht dan alleen het mansbelang. Word ik op het zebrapad met   rollator en al  links en rechts ingehaald door allerlei veranderende normen en waarden. Andere positieve deugden  van mij gevraagd , andere morele aanbevelingen of geboden  dan die ik heb meegekregen van mijn conservatieve  ouders en de moederkerk. Gevestigde  en machtgetrouwe instituten die   voor alles hun eigen visie op mijn  zielenheil wilde bewaken   en tot in de hemel bewaren. Dat ligt nu anders en is wel even wennen. Zonder dat de andere kant mij in alle vrijheid vraagt of ik wel wil wennen aan de hel van de ander.

 

 Hoe deze moderne fenomenen zich uiten? Om maar wat te noemen; Every slip of someone’s dick wordt dagenlang breed uitgemeten in alle nieuwsmedia. In het Mauritshuis vindt na eeuwen eindelijk een tentoonstelling van vrouwelijke schilders plaats. Niet zeggen dat je de kwaliteit van Rembrandt als schilder  beter vindt, want daarmee maak je je als man  direct schuldig aan mannelijk chauvinisme of seksisme. Iets waardoor de vrijheid van meningsuiting eerst langs de lat van wat wenselijk gedrag  is wordt gelegd. De moslima zijn met hoofddoekje en al niet van het scherm weg te branden. In elke praatprogramma op tv. zit er minimaal één, maar liever meer. Waardoor het lijkt of een vrouwenpraatgroep   de nieuwe standaard in de harem van het vaderland stelt. De aandacht voor de slavernij was nog nooit zo groot. Tenminste bij de media. In het dagelijks leven wordt nog steeds op huidskleur geselecteerd zonder dat dit de Kamer haalt. De aandacht en het begrip voor het leed de slaaf gemaakten aangedaan wordt voornamelijk met de lippen beleden. Zonder dat er tastbare resultaten worden geboekt enige vooruitgang in het voorkomen of delgen van de voorouderlijke schulden.  Terwijl ik vroeger op school leerde; elk kind in Nederland heeft op onze Bijbelebontse berg recht op rietsuiker in zijn dagelijkse bordje rijstebrij. Wat het kostte, maakte niets uit. Wat de indruk wekt dat wij leven op een nooit afbetaalde lening op het zwartboek van de geschiedenis. Maar nog steeds denkt het gros; wat maakt het uit  De buit is toch al binnen, voor het besef van het  leed van de onderdrukking

De aandacht voor wat tegenwoordig de bevrijdingsstrijd in Indonesië heet, het voormalig Nederlands-Indië voor de oudgedienden. Terwijl ik niet veel meer leerde dan dat onze veldwachters daar als leraren heen gingen om de primitieve  inheemsen te onderwijzen. Tegen heug en meug let wel van de vaderlandse troepenmacht, net zelf bevrijd. Om de Indiërs er aan te herinneren dat ook zij daar in de groene gordel van smaragd op bevel van hoger hand altijd een licht en bel op hun fiets van node hadden.

 

Mijn sociale gebreken  vallen door een overvloed aan achterhaalde kennis en daarmee begrip voor de andersgekleurden  dus vooral de verschillende regeringen, de uitvoerende ambtenaren en de bevoordeelde schrijvers van schoolboeken kwalijk te nemen. Toch altijd weer mooi om te zien hoe ik mijn eigen visie op het verleden kan gebruiken als een excuus  voor nu en in de toekomst te maken fouten.

 

Uit het gebezigde taalgebruik valt bijna niet meer op te maken of je met een man of vrouw van doen hebt. Of een hét die van twee walletjes eet. Waardoor je  als laaggeletterde er voor je eigen zekerheid, gevoel  en begrip een afbeelding bij nodig hebt. Kijk je echter te lang naar het totaalplaatje word je direct beschuldigd van grensoverschrijdend seksueel gedrag. Een mond vol beschuldigingen waar een man alleen  tegen aan moet hikken, zich in schikken, verslikken of mag  stikken. Terwijl het in de meeste  gevallen om niet meer  gaat dan seksueel getint gedrag. Niet goed te praten natuurlijk, maar de grenzen worden juist ook door de media-aandacht steeds verder opgerekt. Een neerwaartse spiraal  waar het recht op privacy moet wijken voor commerciële belangen. Iets waardoor  de grenzen steeds verder vervagen. Niemand  precies weet wat er zich werkelijk heeft afgespeeld. Een tendens die nog versterkt wordt   doordat seks als  onderwerp sterk  is omgeven met taboes, valse schaamte, maar ook sensatiezucht. Terwijl iedereen puur uit onzekerheid over zijn prestatie andermans bedgeheimen wil weten en delen. Daarnaast speelt  wat gisteren nog als normaal gedrag gold nu maatschappelijk in de ban is gedaan. Een ander teken aan de wand van deze moderne tijd dat iedereen vanwege een onderlinge vijandigheid al schuldig is  nog voor er een onafhankelijke rechter of Haagse  zedenmeester aan te pas gekomen is. Je zou voor dit soort overtreding toch gewoon weer een bedevaart per pedes apostolórum naar  Santiago de Compostella aan de Spaanse westkust of  naar het Palestijnse deel van  Jeruzalem verplicht moeten kunnen stellen. 

 

Nu is de aandacht voor het andere geslacht ingebakken in het mannelijke gedrag. De schuld en erfzonde van Moeder Natuur en de onze zal ik als generaal pardon maar zeggen. Door God beschikt omdat wij mannen eerst onze ogen de kost moeten geven. Het vlees in de kuip moeten keuren voordat we tot de keuze van de juiste paringspartner als sparringpartner kunnen komen. Het is ons niet aan te rekenen dat wij verbaal minder begaafd zijn, onze emoties vooral met onze handen of lager gelegen delen uiten. Waardoor de evolutietheorie dat wij mannen van de voorouders van de apen afstammen bewezen wordt. dat de moderne vrouw van de leeuwin afstamt mag ze zelf bedenken. Je wordt  als man gedwongen een verdomde vegetariër te worden om  weerstand te kunnen bieden aan de uitgestalde vleeswaren. Terwijl intussen niemand de vraag beantwoordt, waarom vrouwen wel de vrijheid hebben de man uit te dagen in wat zij dragen, maar mannen dat alleen gelaten moeten ondergaan als een koude douche . Zodat ik niet anders kan concluderen  dat vrijheid in een relatie  van twee kanten moet komen om de zaak in balans te houden. Vrouwen geen andere keuze hebben dan te demonstreren onder de leuze;

 

PIKNIKS

 

En natuurlijk kan ik als een advocaat van de duivel in Amerika, het land van de onbegrensde mogelijkheden  de bewijsvoering op losse schroeven zetten. De jury aan het twijfelen brengen, met de eenvoudige vraag;  was lichamelijk overwicht dan al genoeg dit gedrag, deze onderdrukking   eeuwenlang te gedogen?  Waarom hebben vrouwen zich  niet eerder verzet, maar zich net als Eva uit de hof van Eden laten verjagen. In het gezeldschap van Adam overigens.Is het niet de moderne trent van alleen willen wonen zonder het gelazer van  een vaste relatie   die de zaken nu op scherp stelt?

 

Of zou het antwoord liggen in, omdat nu eindelijk de tijd gekomen is dat vrouwen beseffen dat gedeeld  leed een formidabele eenheid smeedt. Vreemd genoeg door het internet, de sociale media met hun  algoritmen die vooral de polarisatie bevorderen. Een samenhorigheid  die het verdeel en heers als  het belangrijkste mannelijke principe volkomen  te niet doet. Waardoor ik als man en concurrent van alle andere mannen eenzaam en  verweesd achter blijf. Een reden te meer om vooral boos op mijzelf te zijn, omdat ik mijzelf zolang bedrogen heb te denken dat ik als lul aan het langste eind zou trekken.

 

Ludo 9-02-2022