my last love poem( English translation)

I only want to write love poems

to all women as a lonely but above all

honorable people´s court to your morning glory

because I cannot ignore the  brightness

of all your day any longer

 

before the sunrises I will kiss the dew of your tears

from your cheeks before  they reach your silent lips

I shall wrap your softly neck hairs  around my fingers

 

or will play with your soft pinked nipples

your belly button as the center of our world

to be able to forget for now and never

that   it is not only the night that will leave behind

in all your scares, the traces of our tears

 

for it appeared time over  time again

it is we ourselves who are deaf to everything and

unwilling overcome by  a blind lust  had lost

 completely the only track to each other’s body and soul

 

condemned to a lifelong captivity behind

the grey bars of an unfiltered morning light

that afterwards would betray all our sins to dawn

 

all that we couldn’t be, as a true couple

in the name of the father, the  immovable stone

tablets of the law

the ingrained morals of our forefathers

 

that wrote everything of love as a farewell letter

written and rewritten over a thousand times and years

as a law that became the same in the same

scares and traces of our nights

 

the only eternity between you and me

the time of our life that will last forever

because she will determine our painful farewell

in the wounds of  a poem that gives meaning

on our lived for never and ever

 

Ludo

MIJN LAATSTE LIEFDESGEDICHT

 

Ik wil alleen nog liefdesgedichten schrijven

aan alle vrouwen als een eenzaam, maar vooral

eerzaam volksgericht aan jouw morgenrood

omdat ik jouw helderheid in mij maar niet vergeten kan

 

 

Voor de zon opkomt de dauw van de tranen

op je wangen weg kussen voordat zij je stille lippen beroeren

je nekharen stuk voor stuk zacht om mijn vingers winden.

 

 

Of spelen met je zacht roze gevingerde tepels

je navel als het dragende middelpunt van onze wereld

om voor nu en altijd te kunnen vergeten

dat het niet alleen de nacht is die in al je littekens

de nasporen van zijn tranen is vergeten uit te wissen

 

 

want het bleek keer op keer

dat wij het zelf waren die doof voor alles en

iedereen, willoos bevangen door een blinde lust

het enige spoor naar elkaar toe volkomen bijster raakten.

 

veroordeelden tot een eenzame gevangenschap achter

de grauwe tralies van een ongefilterd ochtendlicht

dat al onze zonden moeiteloos aan de dageraad verraadde.

 

 

Alles wat wij niet konden zijn als wettig echtpaar

in de naam van Vader,  de onwrikbare stenen tafelen van de wet.

De ingeburgerde zeden van onze voorvaderen.

 

 

De verloren stammen die alles van de liefde als een

 afscheidsbrief 1000 keer schreven en herschreven

maar verscheurd in de nasporen van onze nachten

tussen jou en mij voor nu en in alle eeuwigheid amen

ons geschonden afscheid als in de wonden van

het gedicht van ons leven toch voor altijd en

keer op keer moeiteloos bepaalden.

 

Ludo 17-01-2022

 

 

HER LOVE IS REAL

her reality exists real

can be touched by anyone

Who is of good will and manners

she claims to all

probability truthful

 

for half her life

an actress in love beyond measure

busy with her whole being and belongings

forty-two holes to drill

in the seven planes of a false die

 

because seven she claims is

for all kind of people, the lucky number

specially for those who can speak of luck

may speaking of luck because they

her suffering through love

never from so close

have been able to experience.

 

never had to suffer

under the poker game of a love

under the vulcano

that only wanted to blossom up under the green sheet

where pain mates with pleasure

 

 

Of all the holes spades hearts diamonds

or aces of chance or is it

The necessity of a fate played twice

 

 

Little by little to forty-two

times to have to die in the throw

of a petrified reality

so, that if we speak of love

have already died for the eighty-fourth time

Ludo

 

HAAR LIEFDE

 

haar werkelijkheid bestaat echt

kan door iedereen worden aangeraakt

beweert zij waarschijnlijk

volledig naar waarheid

al haar halve leven lang

een mateloos verliefde actrice

die met heel haar hebben en houwen

twee en veertig gaten boort in

de zeven vlakken van een

valse dobbelsteen.

 

 

Want zeven beweert zij

om het even is het geluksgetal

van hen die van geluk mogen spreken

omdat zij haar lijden door liefde

nog nooit werkelijk van zo dichtbij

hebben mogen meemaken.

 

Nooit hebben hoeven leren lijden

onder het pokerspel van een liefde

die alleen daar wil opbloeien onder

de vulkaan van het groene laken

waar pijn paart met genot in alle gaten

schoppen harten ruiten en de azen

van het toeval of is het niet meer dan

de noodzaak van een twee keer ingezet lot.

 

 

Steeds beetje bij beetje tot twee en veertig

keer toe te moeten sterven in de worp

van een versteende werkelijkheid,

waardoor wij als wij echt van liefde willen  spreken

al vier en tachtig maal gestorven zijn.

 

Ludo