NIET ZO’N BEETJE BOOS

a

Na een kort bezoek aan het atelier van een vriendin fietste ik terug naar de Breestraat in de binnenstad waar ik al 25 jaar woon. Op de hoek van de Bloemendalsestraat en het Zand stond een kudde van naar ik schat 40 mensen. Voor café van Zanten, 40 jaar geleden jarenlang mijn stamkroeg. Als vanouds dicht op elkaar gepakt gezellig koffie te leuteren. Kroegpraat in elkaars oor te tetteren. Bij het zien van dit onverantwoordelijke gedrag werd ik meer dan een beetje boos. Wilde schreeuwen stelletje asocialen houdt in ieder geval afstand. Maar mijn mondmasker zat in de weg.

Een kleine groep doet alsof er niets aan de hand is. Alsof het coronavirus niet bestaat. Alsof het besmettingscijfer voor alleen vandaag al niet tot ver boven de 45.000 gestegen is en nog steeds stijgt ( precieze cijfers zijn door een computerstoring niet bekend). Waardoor over twee weken het aantal ziekenhuisopnames weer zal toenemen. De bezettingsgraad van bedden die ook hard nodig zijn voor de nog in te halen zorg. Een uitgestelde zorg die bestaat uit 1,4 miljoen gemiste verwijzingen naar specialistische hulp. 1,1 miljoen noodzakelijke bezoeken aan een polikliniek die niet konden doorgaan. 230.000 uitgestelde operaties. En dit zijn dan nog de cijfers van 29 april 2021. We zijn nu ruim een halfjaar verder. Waardoor voor 17% van de totale bevolking deze stille ramp een steeds grotere omvang aanneemt.

Dit soort egocentrisch gedrag is een klap in het gezicht van de 21.210 mensen en hun nabestaanden die aan de gevolgen van covid-19 overleden zijn. Een klap in het gezicht van de ongeveer 800.000 duizend mensen die lijden aan long covid of andere gevolgen van een besmetting. Een klap in het gezicht van de 1.4 miljoen Nederlanders die niet de zorg hebben gekregen die ze verdienen. Een klap in het gezicht van de ruim 500 werkers in de gezondheidszorg die al langer dan twee jaar thuis zitten door de gevolgen van een besmetting met het sars-CoV-2 virus opgelopen terwijl ze bezig waren andere mensen te helpen. In hun lijden bij te staan Een klap in het gezicht van al die 1,4 miljoen werkers in de zorg. Gewone mensen die al meer 2 jaar op hun tandvlees lopen. Al die tijd al geen kroeg van binnen hebben gezien. En door het onvoldoende naleven van de maatregelen blijven dweilen met de kraan open. Het feit dat zieken niet terug kunnen vechten wordt hier gebruikt als vrijbrief om als kroegtijger, maar je gang te gaan.

En natuurlijk kun je om je eigen gedrag te rechtvaardigen met allerlei argumenten op de proppen komen. Maar het blijft de verdediging van een blinde die weigert de werkelijkheid onder ogen te zien. Zeggen dat het wel meevalt met de ernst van een besmetting met de omikron variant van het coronavirus. Dat de maatregelen daarom per direct kunnen worden teruggedraaid vooruitlopend op een mogelijke beslissing aankomende dinsdag door de regering. Dat is niet wat bedoeld wordt met zelfredzaamheid . Dit onbegrepen neoliberaal hedonisme. Waar de meeste argumenten uit de mond van de overtreders mij het meest aandoen denken: mensen die denken dat ze de lotto hebben gewonnen omdat ze twee eerste cijfers goed hadden op het loterijbriefje van de voorlaatste trekking. Mensen die alleen de kersen, alleen die cijfers uit het nieuws pikken, die hun argumentatie onderschrijven. Terwijl de totaal balans van twee jaar coronabeleid een volkomen ander in en in triest beeld laat zien. En natuurlijk komen veel mensen daar niet dagelijks mee in aanraking, Tot het je wel raakt, plotseling wel bestaat.


En het mag volgens de kroegeigenaar en zijn klanten want er wordt toch niet gehandhaafd. Het kinderlijkste van de hele reeks aan argumenten. Dit niet naleven van de maatregelen bedoeld om de uitbreiding van het aantal besmettingen onder de duim te houden wordt door de nodige burgemeesters gedoogd. Daar breng ik dan tegen in dat het niet de bedoeling is dat een bestuursambtenaar als een burgemeester op de stoel van de rechtelijke macht gaat zitten. Dat je voor de meerderheid het vertrouwen in de overheid ernstige schade toebrengt, omdat je blijkbaar niet in staat bent binnen je gemeente het gezag te handhaven.Door dit brevet aan bestuurlijk onvermogen. Als dit de nieuwe bestuurscultuur voor lagere ambtenaren is alleen handhaven als je het er mee eens bent is het met de legitimiteit van het overheidsgezag snel gedaan. Naast dat het niet de taak is van de burgemeester om voor sociaal werker te spelen. Zeker niet als daarvoor de veiligheid van een groot deel van de overige bevolking wordt genegeerd. Het zal voor de overtreders wel niet echt als muziek in hun dovemansoren klinken, maar ik zelf stel dit soort gedrag gelijk aan een misdrijf tegen de (mede)menselijkheid. Een vijandig gebrek aan sociale vaardigheden van al die kroegtijgers. Vaardigheden waar je medeburgers, die niet meer naar de kroeg kunnen toch recht op hebben.

Ik dan ook niet anders dan als laatste redmiddel oproepen tot een nieuwe vorm van burgerlijke ongehoorzaamheid. Niet tegen de overheid, maar tegen al die mensen,de horeca, bedrijven en al die andere instellingen die lak hebben aan de volksgezondheid.

Ludo